آرزو دارم دکتر شوم تا مرهمی باشم بر دستان پینه بسته ات

شهید «حسین مهدیان» از شهدای دانش آموز استان ایلام است که خرداد ۱۳۸۴ بر اثر برخورد با مین در حین چرای احشام به شهادت رسید. این دانش آموز عزیز بسیار درس خوان بود و همیشه به پدرش می‌گفت: پدر جان در آینده می‌خواهم دکتر شوم تا زحمات شما را جبران کنم و مرهمی باشم بر دستان پینه بسته ات. در سالگرد شهادت یاد و خاطره این شهید دانش آموز را گرامی می‌داریم.

کد خبر: ۵۵۵۷۱۸

شنبه - ۲۰ خرداد ۱۴۰۲ / 1402 20 March

به گزارش نوید شاهد ایلام؛ شهید حسین مهدیان فرزند علیقلی چهارمین روز از تیر ماه سال 1372 در شهر ایلام دیده به جهان گشود. وی که در استانی مرزی با یادگارهای فراوان از دوران جنگ تحمیلی رژیم بعث عراق علیه ملت ایران به دنیا آمده بود در حالیکه هنوز دانش آموز مقطع ابتدایی بود بیستم خرداد سال 1384 بر اثر برخورد با مین در حین چرای احشام در روستای گلان مهران از ناحیه سینه و جمجمه مجروح گردید و بر اثر شدت جراحات به شهادت رسید.
مزار این شهید دانش آموز گرانقدر در جوار امامزاده علی صالح (ع)قرار دارد.

گوشه ای از خصوصیات اخلاقی شهید:

شهید حسین مهدیان دارای اخلاق بسیار نیکویی بود و بسیار کمک کار خانواده بود. با ایمان و با اخلاق بود در تمام مراسمات مذهبی که در روستا برگزار می شد شرکت فعال شد و هم سن و سالان خود را نیز را به شرکت در این مراسمات دعوت می کرد.
بسیار درس خوان بود و همیشه به پدرش می گفت پدر جان در آینده می خواهم دکتر شوم تا زحمات شما را جبران کنم و مرهمی باشم بر دستان پینه بسته ات که از راه کارگری ترک برداشته. روزهای تعطیل گوسفندان را به چرا می برد و در حین چرای دامها با برخورد با مین در روستای گلان به شهادت رسید.

انتهای پیام/