همیشه خود را مدیون شهدا می‌دانست

شهید«محمدصادق جاویدی» همیشه خود را مدیون شهدا می‌دانست و می‌خواست گمنام بماند.

کد خبر: ۵۵۵۲۱۶

چهارشنبه - ۱۰ خرداد ۱۴۰۲ / 1402 10 March

به گزارش نوید شاهد اردبیل، شهید محمد صادق جاویدی متولد دهم خرداد 1348 شهرستان خلخال است. پدرش بابا (فوت 1353) و مادرش عالمتاج (فوت 1355) نام داشت. در مدرسه ی آموزگار دوران ابتدایی را گذراند و مقطع راهنمایی را در مدرسه شهید چمران خلخال به پایان رسانید و سال اول دبیرستان را نیز در مدرسه شهید بهشتی در رشته اقتصاد تحصیل کرد.

به بهانه سالروز تولد شهید، مصاحبه محمدباقر جاویدی برادر شهید غواص محمدصادق جاویدی را تقدیمتان می‌کنیم؛

در رابطه با فعالیت‌های انقلابی شهید جاویدی برایمان بگویید.

محمدصادق فعالیت‌های مذهبی خود را از سال اول راهنمایی با فعالیت در انجمن اسلامی مدرسه شروع نمود. به لحاظ داشتن ذوق هنری به ویژه در رشته خطاطی اکثر پارچه‌ها و روزنامه‌های دیواری را او تهیه می‌کرد. فعالیت در انجمن اسلامی مدرسه، گروه سرود_ هنری و ترتیب دادن نماز جماعت ظهر و عصر در مدرسه شهید چمران خلخال بیشتر بر عهده او بود و اکثرا بعد از ظهرها و در مواقع تعطیلی در مدرسه می‌ماند و فعالیت می‌کرد. در مراسمات نمازهای جماعت و جمعه مسجد جمعه خلخال همیشه شرکت می‌کرد.

در تمامی مراسمات تشییع جنازه شهدا چه در شهر و چه در دورترین نقاط شهرستان همراهی می‌کرد در حالی که بعضی از روستاها بیش از دو ساعت با جاده خاکی فاصله داشت.

محمدصادق عشق و علاقه خاصی به شهدا و رزمندگان داشت. بسیار علاقه‌مند بود که از آنها خاطرات جنگ را بشنود. به لحاظ اخلاقی فردی خجالتی خوشرو و کم حرف بود. علاقه وافری به انفاق داشت و حتی وسایل شخصی خود را که شاید ارزش چندانی هم نداشتند و پس انداز چند صد تومانی خود را به جبهه‌ها هدیه نمود.

او در سال 1360 و 61 در ایام تابستان در دفتر حزب جمهوری اسلامی خلخال فعالیت مذهبی داشت.

در مورد چگونگی آشنایی و ورود شهید به عرصه جنگ و جبهه بفرمایید.

محمد صادق در اول دبیرستان از طریق بسیج به همراه من برای گذراندن دوره آموزشی مربیگری به پادگان علی ابن ابی طالب مرند اعزام شد و دوره 45 روزه را سپری و پس از بازگشت به عنوان نیروی پیمانی در بسیج خلخال فعالیت خود را شروع کرد و به همراه مسئولین خود در قسمت آموزش نظامی در اکثر روستاها به صورت شبانه روزی و در برخی مواقع با موتور حضور می‌یافت و عشق و علاقه وافری به این کار داشت. برادرم در اوایل سال 1365 و در سن 17 سالگی به جبهه اعزام شد.

محمدصادق در کدام عملیات‌ها شرکت داشت؟

در عملیات کربلای چهار حضور داشت؛ این عملیات در تابستان سال 1365 در جوانرود (پاوه) که لشکر عاشورا از جنوب به غرب کشید و متاسفانه عملیات لو رفت، محمد صادق در گردان تخریب بود. در عملیات کربلای 4 بعدی که در غرب اروند (ام‌الرصاص) بود و در چهارم دی ماه 1365 انجام گرفت به عنوان تخریب چی غواص شرکت داشت.

چه مدت در جبهه حضور داشت و چه خاطره‌ای دارید؟

او حدود 10 ماه در جبهه حضور داشت. اکثر دوستانش در گردان تخریب و غواص بودند. دوست صمیمی‌اش شهید عبدالواحد محمدی بود و با هم صیغه برادری خوانده بودند. عبدالواحد قبل از شهادتش به من می‌گفت ما شب‌ها چندین کیلومتر آموزش غواصی داشتیم و وقتی از آب در می‌آمدیم بعضی وقتها حتی توان چند قدم راه رفتن را نداشتیم، من محمد صادق را می‌دیدم که به دور از چشم سایر همرزمان در لابه‌لای نخلستان به نماز شب مشغول می‌شد.

برادرم فردی بسیار مودب و قانع بود که در طول 10 ماه حضور در جبهه ریالی از بسیج دریافت نکرد و فقط یک بار به مرخصی آمد. همیشه خود را مدیون شهدا می‌دانست.

در گردان تخریب همرزمان وی علاقه خاصی به او داشتند و موذن گردان بود اما حاج بهزاد پروین قدس نقل می‌کند هرموقع می‌خواستم فیلمی از او بگیرم یا صدایش را ضبط کنم، بهانه می‌آورد و قبول نمی‌کرد و می خواست که گمنام بماند.

از نحوه شهادت ایشان چه اطلاعاتی دارید؟

در عملیات کربلای چهار که لو رفت، بنده در جبهه‌های کردستان بودم که از هم رزمانش شنیدم مفقود شده است. شهید عبدالواحد محمدی وسایل شخصی او را آورد و تحویل داد و ماجرای شب عملیات را تعریف کرد و گفت عراقی‌ها از عملیات خبر داشتند و با هر چه تیربار و سلاح نیمه سنگین و ضدهوایی و دوشکا بود به داخل آب شلیک می‌کردند و غواصان که به هنگام عملیات با یک سیم بوکسر با همدیگر غواصی می‌کردند، پراکنده شدند و عده ی زیادی به شهادت رسیدند.

محمدصادق در چهارم دی 1356 در عملیات کربلای4 به شهادت رسید.

انتهای پیام/