یادداشت|

دختران ما بر سر پیمان با شهدا مانده‌اند

«نسرین ژولایی» در یادداشتی نوشت: «دختران ما همواره در پشت وقایع ارزشی کشور حضور داشتند. آنها بر سر پیمان با شهدا مانده‌اند و در عرصه‌های سیاسی و اجتماعی حضور داشته‌اند.»

کد خبر: ۵۵۴۴۹۷

دوشنبه - ۰۱ خرداد ۱۴۰۲ / 1402 01 March

به گزارش نوید شاهد البرز؛ «نسرین ژولایی» نویسنده کتاب اِلدوز در یادداشتی به مناسبت روز دختر همزمان با ولادت با سعادت حضرت معصومه(س) برای مخاطبان نوید شاهد نوشت:

«میلاد با سعادت بانوی کریمه اهل بیت حضرت معصومه (س) و آغاز دهه کرامت تهنیت باد. دهه زیبا و با برکتی که آغازش با میلاد بانوی با کرامت و انتهایش با میلاد با سعادت امام رضا (ع) گره خورده است. دختر از منظر اسلام جایگاه والایی دارد و در اندیشه اسلام هیچ تفاوتی بین دختر و پسر وجود ندارد. در قرآن از دختر به عنوان هدیه یاد می‌کند. دختر یعنی برکت، سعادت و ریحانه. روایت شده است رفت و آمد ملائکه در خانه ای که دختر است، قطع نمی‌شود.

هنگامی که تاریخ را ورق می‌زنیم درمی‌یابیم که زنان و دختران همواره در تمام عرصه‌ها حضور داشتند و جانفشانی کردند. با یک دست گهواره و با دست دیگر دنیا را تکان می‌دهند. مادر نقش بسزایی در هدایت فرزندان خصوصاً دختران به عهده دارد. در جامعه کوچکترین اجتماع، خانواده است که محوریتش با مادر است. مادر می‌تواند الگوی زیبایی برای فرزندانش باشد به طوری که پیشوای اول مسلمین حضرت علی(ع) می فرماید: «العلم من صغر کالنقش فی الحجر: یعنی آموختن دانش در خردسالی همچون نقشی است که بر سنگ می‌ماند.»

زنان و دختران ما همواره در پشت وقایع ارزشی کشور حضور داشتند. آنها بر سر پیمان با شهدا مانده‌اند و در عرصه‌های سیاسی و اجتماعی حضور داشته‌اند. دختران شهدا که از پدرشان دور ماندند و غم تنهایی را به دوش کشیدند، چه شب‌هایی که سر بر بالین می‌گذارند و از نبود پدر دانه‌های مرواریدی اشک، بالش خیس می‌شود و وقتی فردا روز چشم‌های زیبایشان را باز می‌کنند آرزو دارند پدر بیاید با نوازش بوسه‌ای گرم، آرامش و امنیت را به آنها هدیه کند اما دختران شهدا از پدر، درس مقاومت و ایستادگی در مقابل مشکلات را یاد گرفتند و هر کجا نقصانی به وجود آمد سینه ستبر پدر را در کنارشان احساس می‌کردند و او حضور داشت.

دختران جانبازان که در این صحنه زیبا هنرنمایی می‌کنند در حالی که بعد از خدا عاشقانه پدر را می‌پرستند و تحمل واکنش‌های ناخودآگاه پدر را صبورانه می‌پذیرند. پدر بیمار و رنجور است؛ درد دارد و امانش را بریده است و بی‌طاقت شده است که موجب رنجش خاطر دیگران و قلب کوچک و زیبای دخترش می‌شود ولی دختر جانباز در حالی که ریزریز اشک می‌ریزد و زیر لب می‌گوید: باباجان، عاشقانه دوستت دارم. او دوست دارد در روز دختر پدر برایش گل هدیه بیاورد و به او تبریک بگوید اما جانباز در اثر شدت درد حتی نام خودش را هم از یاد برده‌است. او زخم‌های پدر را تیمار می‌کند و آرزو دارد یک روز پدر بهبود یابد و دردها تمام شود اما جانباز روز به روز تحلیل رفته و جسمش نحیف و رنجور می‌شود و کم‌کم بار سفر را می‌بندد.

وظیفه من و شما و مسئولین در مقابل دختران شهدا و جانبازان چیست؟ آیا در روز دختر توانستیم دیداری حتی از یک دختر شهید یا جانباز داشته باشیم و سبب شادیشان شویم؟ آینده‌سازان این مملکت جوانان هستند که بخش اعظم آن ها را دختران تشکیل می‌دهند برای این جوانان چه تدابیری در نظر گرفته شده است،؟ در حالی که فضای مجازی با همراهی ضد انقلاب سرمایه‌گذاری‌های کلانی را انجام داده که جوانان ما را از کسب علم و دانش و تحقیق دور و به مسائل حاشیه‌ای مشغول کنند. مسئولان می‌بایست بستری مهیا سازند که جوانان احساس آرامش و امنیت کرده و با ایجاد تسهیلات در حیطه‌های علمی، فناوری ورزش و.....‌ زمینه‌های رشد و ترقیشان را فراهم تا آن شالله ایرانی سرافراز، پیروز، سرامد در کل جهان نقش آفرینی کند و نام شهدا و شهیدان زنده، جانبازان جاوید بماند.

انتهای پیام/