دلنوشته|

سرزمینی با نامی دخترانه؛ «ایران»

دختر «شهید ملک‌داد میر» در یادداشتی به مناسبت تولد حضرت معصومه (س) و روز دختر نوشت: «می‌خواهم از مسئولان و برنامه‌ریزان کشورمان بپرسیم؛ برنامه‌تان برای آینده دختران این سرزمین چیست؟ سرزمینی که نامش، نامی دخترانه است؛ "ایران"»

کد خبر: ۵۵۴۴۵۹

يکشنبه - ۳۱ ارديبهشت ۱۴۰۲ / 1402 31 February

به گزارش نوید شاهد البرز؛ «مینا میر» کارشناس ارشد مدیریت و دختر شهید ارتشی «ملک‌داد میر» که در یازدهم آبان 1365، به شهادت رسید، در مناسبت ولادت با سعادت حضرت معصومه (س) که با نام روز دختر نام‌گذاری شده است طی یادداشتی برای مخاطبان نوید شاهد نوشت:

«این روزها پدران را که می‌بینم برای دخترشان گل و کادو و شیرینی می‌خرند که بگویند مقام دختر و جایگاهش در قلبشان خیلی عزیز و معتبر است، دخترک درونم از لاکش بیرون می آید و بهانه‌گیر می‌شود.
دفعه اولش نیست. او روزهای تولد، عیدها و خلاصه روزهای سخت و راحت با بهانه‌هایش من را کلافه می‌کند. پدرش را می‌خواهد؛ سراغش را می‌گیرد؛ ناز می‌کند و می‌خواهد که نازکشش پدر باشد. به گمانم او هم شنیده است که  اگر ناز کند دختری / خریدارش پدر باشد

... کجایی پدرم که من برای تو ناز کنم، زندگی من از کودکی تا به حال روزگارم با حسرت نداشتنت سپری شده، هر بار که دلم از نامردی‌های دنیا گرفت دست‌های پدرانه تورا نداشتم که مرا نوازش کند. سرم را بگذارم روی شانه‌هایت و تو در گوشم بگویی برای هزارمین بار که دخترم من با تو هستم از چیزی نهراس و باکی نداشته باش. راستی! آغوش پدر که می‌گویند برای دخترها قلعه‌ای ایمن است، چه جور جای است؟! سهم دختر درون من از روز دختر چیست جز دلتنگی...

بگذریم از این دلتنگی‌های کودکانه! دختران سرزمین من خوب می دانند که چگونه آرزوهایشان را در صندوقچه قلبشان پنهان کنند و به وقت حاجت قوی باشند و مدبر؛ یک دختر شهید می‌شناسم نامش «رقیه» بود در کربلا پدرش را به شهادت رساندند و هزاران دختر شهید می‌شناسم که در هشت سال دفاع مقدس پدرشان را تقسیم کردند با دختران بی‌پناه و بمباران شده قصرشیرین، شلمچه و خرمشهر و همه ایران. این دختران دختران شهدای دوران دفاع مقدس بودند که پدرهایشان برای دخترهای دیگر هم پدری کردند و آنها رقیه‌گونه تاب شهادت تنها نازکش خود را آوردند. چه صبورانه ایستادند. بی‌گمان همه آنها دخترک درونی دارند که گاهی غصه می‌خورد و بهانه‌گیر می‌شود اما دلداری‌اش می‌دهند و آرامش می‌کنند.
از نزدیک دیده‌ام که چگونه پدران در درون دخترانشان قدرتی را می پرورانند که در روزهای سختی از کالبد آنها بیرون بیاید و از آنها دفاع کند. اما دختران شهدا درس ایثار و مقاومت را از پدر آموختند که پای جای او گذاشته و راه پدری را ادامه می‌دهند.
بگذریم از بهانه های دخترک و کمی جدی‌تر به دختران کشورمان نگاه کنیم. رو به مسئولان و برنامه‌ریزان کشورمان بپرسیم برنامه‌تان برای آینده دختران این سرزمین چیست؟ سرزمینی که نامش نامی دخترانه است؛ «ایران»
دختران ایرانی در کشاکش تاریخ ثابت کرده‌اند که لایق بهترین جایگاهها هستند. همین دختران هستند که روزی در جای مادری قرار می‌گیرند و سرنوشت‌ساز می شوند و مردان این کشور تربیت می‌کنند. به امید روزی که در این کشور پله ترقی و افتخار نباشد که دختری به لحاظ جنسیت و محدودیت نتواند بر آن بایستد.»

انتهای پیام/