خداوند، هیچگاه کسی را نمی‌بخشد مگر این که خلق الله از تقصیراتش بگذرند

شهید «محمد میر» در قسمتی از وصیت نامه اش می نویسد: عاجزانه می خواهم هر کس از مــن بدی به دل دارد مرا عفو کند. خداوند هیچگاه کسی را نمی بخشد مگر این که خلق الله از تقصیراتش بگذرند. خون شهیدی را قبول نمی کند مگر این که به مردم نیکی کرده باشد.

کد خبر: ۵۵۴۲۴۳

پنجشنبه - ۲۸ ارديبهشت ۱۴۰۲ / 1402 28 February

به گزارش نوید شاهد سیستان و بلوچستان، شهید محمد میر، یکم مهر ۱۳۴۸، در شهرستان مشهد به دنیا آمد. پدرش محمدعلی، ارتشی بود و مادرش دولت نام داشت. دانش آموز اول متوسطه بود. به عنوان بسیجی در جبهه حضور یافت. دهم اردیبهشت ١٣٦٥، در شلمچه به شهادت رسید. پیکرش مدتی در منطقه بر جا ماند و هشتم بهمن ١٣٦٧، پس از تفحص در بهشت مصطفی شهرستان زاهدان به خاک سپرده شد.

بسم الله الرحمن الرحيم

به نام خدا به نام آن خدایی که انسان را خلق کرد و او را در راهی که باید برود هدایت کرد. به او عقل عطا کرد تا بتواند درست زندگی کند و اعمالش را به خوبی کنترل کند به او عقل داد تا با هوای نفس خود مبارزه کند و به وسیله عقل از خود دفاع کند. حال که در غیاب من شما وصیتنامه ام را می خوانید، عاجزانه می خواهم هر کس از مــن بدی به دل دارد مرا عفو کند. خداوند هیچگاه کسی را نمی بخشد مگر این که خلق الله از تقصیراتش بگذرند. خون شهیدی را قبول نمی کند مگر این که به مردم نیکی کرده باشد. از تو که وصیتم را می خوانی یا می شنوی عاجزانه می خواهم مرا ببخشی شاید مقداری از بــار گناهانم کاسته شود.

پدر و مادر عزیزم نمی خواهم فقط نام شهید به رویم باشد از شما تمنای بخشش دارم. خدا کند شما از من راضی باشید. چرا که به حق بعد از خدا شما برای من احترام دارید. خداوند به شما اجر زحمتتان را بدهد. من که نتوانستم وظیفه ام را نسبت به شما به خوبی انجام دهم و رضایتتان را جلب کنم. شما را به خدا به بزرگواری خودتان مرا ببخشید. مادر جان خداوند تو را با آن زحمات خالصانه ات و تربیت صحیح با فرزندانت به بالاترین درجات برساند، به حقیقت جایت در بهشت است چرا که خداوند هم وعده داده «الجنة تحت اقدام الامهات». «بهشت زیر پای مادران است».

پدر عزیز و مهربانم. ای تو که با پسرانت مانند یک دوست هستی، ای کسی که نصایحت همیشه به یاد ما بوده و هست خدا تمام زحماتت را قبول کند. برادران عزیزم شما بزرگتر و فهمیده تر از من هستید. همان طور که مرا در مورد کمک به پدر و مادرمان نصیحت می کردید بعد از من دست آنها را بگیرید.

خواهران خوبم: شما که بزرگتر از من هستید همه چیز را می دانید و شما که کوچکتر از من هستید سعی کنید رضایت پدر و مادرمان را جلب کنید و عصای پیریشان باشید. خدا را شکر می کنم که به هدفم که همان مبارزه با باطل بود رسیدم. در سوره بقره می خوانید: «وَقَاتِلُوهُمْ حَتَّى لَا تَكُونَ فِتْنَةٌ» معنی اصلی آن همین شعار جنگ جنگ تا پیروزی است. انشاءالله تمام دوستان و آشنایانم با تکیه بر این شعار به نبرد با اسرائیل غاصب بروند چرا که بعد از من همه زیارت کربلا رفته اند.

آن کس که تو را شناخت جان را چه کند

فرزند و عیال و خانمان را چـه کنـد

از کجا آمده ام آمدنم بهر چه بود

به کجا می روم آخر ننمایی وطنم