فرازی از وصیت‌نامه شهید «ابوالفضل اصغرپوران»؛

برخلاف گفته‌های اسلام کاری انجام ندهید

شهید «ابوالفضل اصغرپوران» در وصیت‌نامه‌اش می‌نویسد‌: «در آخر از شما می‌خواهم که مبادا کاری برخلاف گفته‌های اسلام انجام دهید که باعث خوشحالی دشمنان‌مان شود ...»

کد خبر: ۵۵۳۸۳۱

پنجشنبه - ۲۱ ارديبهشت ۱۴۰۲ / 1402 21 February

به گزارش نوید شاهد استان قزوین، شهید ابوالفضل اصغرپوران، بیست و یکم اردیبهشت ماه سال ۱۳۴۱، در شهر قزوین به دنیا آمد، پدرش عباس، باغبان بود و مادرش خاتون نام داشت و تا سوم ابتدایی درس خواند. این شهید بزرگوار به عنوان سرباز ارتش در جبهه حضور یافت، بیست و چهارم اسفند ماه سال ۱۳۶۰، در میاندوآب هنگام درگیری با گروه‌های ضدانقلاب بر اثر اصابت گلوله به شهادت رسید و مزار مطهرش در گلزار شهدای زادگاهش واقع است.

متن وصیت‌نامه شهید ابوالفضل اصغرپوران:

از قدیم‌الایام این شهادت‌ها بوده و تا به حال هم ادامه دارد و بعد از این هم ادامه خواهد داشت. پدر و مادر و دیگر آشنایان! حال نوبت من است که در این راه، امام خود را یاری کنم و جانم را در طَبَق اخلاص قرار دهم و هدیه به پیشگاه رهبر و خدای خود نمایم؛ باشد که این شهادت‌ها زنگ اخباری برای دنیاپرستان از خدا بی‌خبر باشد و کمی به خود بیایند و این دنیای فانی را رها سازند.

دنیایی که برای انسان همانند قفس است؛ البته انسان واقعی! آری! دنیا زندان مؤمن است. این انسان‌های دنیاپرست از آرزو‌های خام خود دست بردارند و کمی هم به آخرت بیندیشند. وقتی مسافری می‌خواهد به مسافرت برود، توشه ره برمی‌گیرد؛ انسان هم آخرت را باید سفری از این دنیای فانی به دنیای باقی بداند و برای این سفر مهم توشه راه بردارد.

و حال چند وصیت به خانواده خویش دارم؛ اول از شما می‌خواهم و خواهش می‌کنم که امام را تنها نگذارید و در تمامی لحظه‌ها یاری‌اش نمایید و دعا برای امام یادتان نرود و در نمازهایتان رزمندگان را دعا کنید و دعا کنید که اسلام بر کفر پیروز شود.‌

ای پدر و مادر عزیز! از اینکه نتوانستم از شما به صورتی که خداوند از من می‌خواست حلالیت بطلبم و شما را از خود راضی کنم، عذر می‌خواهم و امیدوارم که مرا به بزرگی خود ببخشید و از من راضی باشید که راحت باشم.

از شما می‌خواهم که از تمام دوستان و آشنایان برایم حلالیت بطلبید؛ و در آخر از شما می‌خواهم که مبادا کاری برخلاف گفته‌های اسلام انجام دهید که باعث خوشحالی دشمنان‌مان شود. پدر و مادر! ناراحت من نباشید و همیشه سرتان را بلند نگه دارید؛ چون من در راه اسلام عزیز قدم برداشته‌ام.