مبادا برای شهادتم ناراحت شويد، بلكه بايد افتخار كنيد

شهید «امداد اسمعیل پور» در وصیتنامه‌ی خود اینگونه سخن گفته است: «مادر جان! پدر مرحوم و تمام برادرانم و خواهرانم به وجود شما می‌بالند كه چنين فرزندى به اسلام هديه كرده‌ايد. مبادا ناراحت شويد، بلكه بايد افتخار كنيد و بدانيد كه من راه خود را آزادانه انتخاب كرده‌ام.» نوید شاهد آذربایجان غربی، شما مخاطبان عزیز را برای مطالعه وصیتنامه این شهید گرانقدر دعوت می‌کند.

کد خبر: ۵۵۳۷۸۹

چهارشنبه - ۲۰ ارديبهشت ۱۴۰۲ / 1402 20 February

نوید شاهد آذربایجان غربی؛ شهید امداد اسمعیل پور بیست و ششم اردیبهشت 1340 در روستای اولق از توابع شهرستان سلماس چشم به جهان گشود. پدرش بابا و مادرش بالاجه نام داشت. تا پایان دوره راهنمایی درس خواند و به عنوان گروهبان یکم ارتش در جبهه حضور یافت. سرانجام در دوازدهم اردیبهشت 1361 در کرخه نور براثر انفجار مین به شهادت رشید.

در ادامه وصیت‌نامه شهید بزرگوار را می‌خوانید:

‏بسم الله الرحمن الرحيم

سلام بر مادرم كه خيلى دوست داشتم با شما باشم و هميشه در كنار شما زندگى كنم، ولى وقت جهاد و دفاع از دين خداست و اين جهاد از همه واجب تر است.

مادر جان! همه مي ميرند، ولى چه بهتر در راه خدا كشته شوند.

مادر جان! از تو مي خواهم كه بدي هاى مرا ببخشى و از من راضى باشى و از شهيد شدن من ناراحت و غمگين نباشى و از تو مي خواهم هميشه به ياد خداوند و روز قيامت باشيد.

مادر جان! پدر مرحوم و تمام برادرانم و خواهرانم به وجود شما مي بالند كه چنين فرزندى به اسلام هديه كرده ايد. مبادا ناراحت شويد، بلكه بايد افتخار كنيد و بدانيد كه من راه خود را آزادانه انتخاب كرده ام و از شما مى خواهم كه براى من گريه نكنيد.

والسلام عليكم و رحمه الله و بركاته

خدايا، خدايا، تا انقلاب مهدي(عج)، خميني را نگهدار.