اذان، با طعم شهادت

در بخشی از زندگی‌نامه شهید محمدرضا افشاری از زبان خواهرش می‌خوانید: روزی به منزل آمد و گفت: معلممان گفته است که خواندن اذان ثواب دارد؛ من هم دوست دارم موذن شوم، از آن روز به بعد محمدرضا موذن مسجد شد.

کد خبر: ۵۵۳۴۲۹

جمعه - ۱۵ ارديبهشت ۱۴۰۲ / 1402 15 February

به گزارش نوید شاهد استان قم، شهید محمدرضا افشاری در سال ۱۳۴۸ در محله گذرخان قم در خانواده مذهبی به دنیا آمد. وی با عضویت در نیروی انتظامی به درجه رفیع شهادت رسید.

محمدرضا در آغوش پر مهر پدر و مادر و در فضایی صمیمانه تربیت شد. تحصیلات خود را تا کلاس پنجم ابتدایی ادامه داد و پس از آن وارد بازار کار شد. همزمان با اوج‌گیری مبارزات انقلابی مردم نیز در راهپیمایی‌ها و تظاهرات شرکت می‌کرد.

محمدرضا بسیار خوش خلق و خوش برخورد بود، پس از پیروزی انقلاب و شروع جنگ تحمیلی در جستجوی راهی بود که بتواند به جبهه اعزام شود که هنوز موعد سربازی‌اش و راه نرسیده بود، به نیروی انتظامی پیوست و از طریق کمیته به جبهه‌ها اعزام گردید و محمدرضا نوجوان ۱۷ ساله عاشقی که از تبار آسمانیان بود و با به تصویر کشیدن ایثار و مردانگی در ششمین روز از اولین ماه سال ۱۳۶۷ به کاروان شهدای کربلا پیوست و در منطقه حلبچه به ملکوت اعلا پیوست.

پدر محمدرضا خیلی سیگار می‌کشید و هر واحد در مورد ترک سیگار صحبت می‌شد می‌گفت: اصلاً نمی‌توان سیگار را ترک کنند. روزی محمدرضا سیگار کشیدنت را ترک  می‌دهم و مطمئن هستم که می‌توانی؛ ماه رمضان بود، مقدار زیادی خوراکی و تنقلات خرید و هرشب دوستانش را دعوت می‌کرد و همه با هم مشغول صحبت می‌شدند، محمدرضا در این جمع، حتی یک لحظه هم اجازه نداد که پدرش تنها شود و فکرش مشغول شود، همین شد که سیگار پدر ترک شد و پدر هیچگاه دیگر به سیگار تمایل پیدا نکرد، در حالی که هیچ کس باور نمی‌کرد او بتواند این کار را انجام دهد.

روزی به منزل آمد و گفت: معلممان گفته است که خواندن اذان ثواب دارد؛ من هم دوست دارم موذن شوم، از آن روز به بعد محمدرضا موذن مسجد شد. برای آخرین بار که به جبهه رفت، لباس پاکیزه و معطر پوشید، گویا می‌دانست آخرین سفر است.