وصیت شهید قاسمی «2»

ادامه دهنده راهم باشید

شهيد «اله کرم قاسمی» در وصیت خود می نویسد: «اگر شهيد شدم هيچ‌گونه ناراحتی به خود راه ندهد و برایم به هيچ وجه گريه و زاری نکنند و در ماتم من عزاداری نکنند و...» متن کامل وصیت دوم این شهید بزرگوار را در نوید شاهد بخوانید.

کد خبر: ۵۵۳۳۶۰

چهارشنبه - ۱۳ ارديبهشت ۱۴۰۲ / 1402 13 February

به گزارش نوید شاهد فارس، شهيد «اله کرم قاسمی» 15 بهمن سال 1341 ديده به جهان گشود. 6 ساله بود که راهی مدرسه شد. دوران ابتدایی را با موفقیت پشت سرگذاشت. دوره سه ساله راهنمایی را در مدرسه صالح شهيد ديباج شيراز گذراند و دبیرستان را در مدرسه حاج قوام مشغول تحصیل شد و مدرک ديپلم را با موفقیت اخذ کرد. همان سال وارد سپاه عشایری شد. پس از شرکت در کنکور در رشته‌ی تربيت معلم پذیرفته شد. یکم دی ماه 1360 در منطقه عشایری آب‌باريک کار خود را آغاز کرد. فروردين سال 1361 از طرف بسيج شيراز عازم جبهه جنگ شد. وی سرانجام 15 اردیبهشت ماه 1361 به شهادت رسید.

متن وصیت «2» :

با درود به تمام رزمندگان اسلام و انقلاب اسلامی ايران و اکنون که عازم جبهه‌های جنگ هستم پدر و مادر سلام می‌رسانم و از اينکه نتوانستم فرزند نيکویی برای آن‌ها باشم معذرت می‌خواهم به خصوص مادرم که می‌دانم چه زحمت‌هايی را برای پرورش من کشيده است و چقدر ناراحت خواهد شد.

از او خواهش می‌کنم که اگر شهيد شدم هيچ‌گونه ناراحتی به خود راه ندهد و برایم به هيچ وجه گريه و زاری نکنند و در ماتم من عزاداری نکنند که موجب ذلت روح خواهد شد و از اينکه نتوانستم باری از مشکلات فقر و تهيدستی که بر دوش پدر و برادرانم می‌باشد بردارم بسيار تاسف می‌خورم و از برادرانم کمال معذرت خواهی را می‌کنم و اميدوارم که در زندگی بردبار باشند و بر پايه کلام ابوذر "عجنت لمن لا يجد توتا في بيته..." عمل کنند و راهی را که من رفته‌ام را ادامه دهند.

و از آنها خواهش می‌کنم وسايل تحصيل برادرانم که مشغول درس خواندن هستند فراهم نمايند تا بتوانند به جبران خساراتی را که من به خانواده‌ وارد آورده‌ام نمايند و اگر چنانچه من شهيد شدم جنازه‌ام را به زادگاهم دفن نمايند. خداحافظ اله‌کرم قاسمی. والسلام.

انتهای متن/