فرازی از وصیت‌نامه شهید «حجت‌الاسلام جمشید آقاجانی»؛

حرکت کردن در کسب رضای الهی بالاترین لذت است

شهید «حجت‌الاسلام جمشید آقاجانی» در وصیت‌نامه‌اش آورده است: «هیچ لذتی بالاتر از این نیست حرکت در راه رضای تو کردن و در این حرکت، عزیزترین چیز را که جان است، فدای رضای تو کردن ...»

کد خبر: ۵۵۲۷۹۸

سه‌شنبه - ۰۵ ارديبهشت ۱۴۰۲ / 1402 05 February

به گزارش نوید شاهد استان قزوین، شهید حجت‌الاسلام جمشید آقاجانی، پنجم اردیبهشت ماه سال ۱۳۳۸، در روستای نرجه از توابع شهر تاکستان به دنیا آمد، پدرش عبدالله، کشاورز بود و مادرش سکینه نام داشت، به فراگیری علوم دینی و حوزوی پرداخت، روحانی بود، سال ۱۳۵۸ ازدواج کرد و صاحب یک دختر شد. این شهید بزرگوار به عنوان بسیجی در جبهه حضور یافت، شانزدهم اسفند ماه سال ۱۳۶۲، در جزیره مجنون عراق به شهادت رسید، پیکرش مدت‌ها در منطقه بر جا ماند و سال ۱۳۹۶ پس از تفحص در گلزار شهدای زادگاهش به خاک سپرده شد.

متن وصیت‌نامه شهید حجت‌الاسلام جمشید آقاجانی:‌

ای خدای عزیز و مهربان! هیچ لذتی بالاتر از این نیست حرکت در راه رضای تو کردن و در این حرکت، عزیزترین چیز را که جان است، فدای رضای تو کردن.‌ ای خدای کریم! ما را محشور با سیدالشهدا (ع) گردان که در سرزمین پُر بلای کربلا و در روز عاشورا، عملاً به ما فهماند که عاشق و دوست واقعی الله، آن است که از همه چیز خود بگذرد.

سخن عاجزانه‌ام با برادران و خواهرانی که دوستان شهدا هستند و علاقمندان تداوم داشتن راه اهل‌بیت (ع)، این است که حرکت کردن بر طبق رضای خدا، دارای مشکلات و ایجاد کننده مشکلات است. صبر پیشه کنیم و نمونه این حرکت و صبر، وقایع عاشوراست و اعمال زینب(س)‌. ای پدر عزیزم! فراموش کردنی نیست خوبی هایت؛ حلالم کن.

مادر جان! خدا شفا دهد تو را. حلالم کن و از خدا بخواه که گناهانم را ببخشد. خدایا! هیچ امیدی در مصیبت‌هایم ندارم، جز بخشش و مهربانی تو. خدایا! این جسم ناقابلم را در راهت که توفیقش را تو دادی، قبول بفرما.

خدایا! سالهاست که امید رسیدن به تو را داشتم. خدایا! تو را قسم به شهدا، راه اسلام را که همگی قربانی راه و هدف الهی آن می‌باشیم، سر راه ما قرار بده. همسرم، اعظم! حلالم کن و امیدوارم که مرضیه را آن چنان ادب کنی که رضای خدا در آن است. اگر مرضیه زنده ماند که انشاءالله خواهد ماند- بگذارید حتماً و حتماً، درس طلبگی بخواند و قطره‌ای از اقیانوس نور باشد.