خاطرات/

خرمشهر دانشگاه بود

«خرمشهر برایم مثل یک دانشگاه بود. همراه برادرانم و همرزمانم که با همدیگر صحبت می کردیم صحبت از شهادت بود. برادران به همدیگر می گفتند:«که این یک آزمایش است...» در ادامه بخشی از خاطرات شهید«کرمعلی خسرو آبادی» را در نوید شاهد بخوانید.

کد خبر: ۵۵۲۰۴۴

چهارشنبه - ۲۳ فروردين ۱۴۰۲ / 1402 23 January

به گزارش نوید شاهد خوزستان، شهید کرمعلی خسروآبادی يکم فروردين 1341، در روستاي خسروآباد از توابع شهرستان دزفول به دنيا آمد. پدرش محمد، در شركت کارگری م یکرد و مادرش تماشا نام داشت. دانش آموز چهارم متوسطه در رشته اقتصاد بود. از سوي بسيج در جبهه حضور يافت. دوم فروردين 1361، در شوش بر اثر اصابت تركش به شهادت رسيد. پيکر وي را در اسحاق ابراهيم شهرستان زادگاهش به خاك سپردند.

متن خاطره شهید کرمعلی خسروآبادی:

در  اسفندماه ۱۳۵۹ تعداد ۱۰ نفر به سرپرستی شهید خسروآبادی به جبهه خرمشهر اعزام شدند و حدود ۲ ماه در جبهه خرمشهر قهرمانانه جنگیدند. در خصوص خاطرات آن روزها اینگونه روایت می کرد: « وقتی وارد خرمشهر شدیم وقتی خرابه های خرمشهر را میدیدیم احساس ناراحتی به من دست می داد و بفکر افتادم که چه کسی این همه جنایت را انجام داده؟

چه کسی این مردم را آوراه کرده؟ آیا این کار یک انسان است؟ اما بعید نیست از افرادی همچون صدام و همچون آمریکای جنایت کار و همچون بنی صدرها و دیگر سر سپردگان امپریالیسم! نباید تعجب کرد! خرمشهر برایم مثل یک دانشگاه بود.

همراه برادرانم و همرزمانم که با همدیگر صحبت می کردیم صحبت از شهادت بود. برادران به همدیگر می گفتند:«که این یک آزمایش است» با چه شور و با چه روحیه ای! گویی همه زندگی ما آنجا بود! هرکس آن صحنه ها را می دید، به یاد جنگ های صدر اسلام می افتاد که چقدر یاران پیغمبر و امامان از جان گذشته بودند. ما نیز باید همان راه و روش را داشته باشیم.»