فرازی از وصیت‌نامه شهید «نظامعلی حاجی‌محمدی»؛

انسان براى رفتن به بهشت باید در امتحان‏‌های الهی سربلند شود

شهید «نظامعلی حاجی‌محمدی» در وصیت‌نامه‌اش می‌نویسد‌: «رفتن به بهشت، شرط و شروطی دارد؛ براى رفتن به بهشت، انسان در هر برهه، امتحان مى‌‏شود و اگر از این امتحان‏‌ها سربلند بیرون بیاید، بهشت نصیب او مى‌شود ...»

کد خبر: ۵۵۱۹۹۲

دوشنبه - ۲۱ فروردين ۱۴۰۲ / 1402 21 January

به گزارش نوید شاهد استان قزوین، شهید نظامعلی حاجی‌محمدی، چهارم اردیبهشت ماه سال ۱۳۴۵، در روستای قرمزآباد از توابع شهر تاکستان به دنیا آمد، پدرش یدالله، کشاورزی می‌کرد و مادرش صنوبر (فوت۱۳۵۲) نام داشت، خواندن و نوشتن نمی‌دانست، کارگر و کشاورز بود، سال ۱۳۶۳ ازدواج کرد و صاحب دو دختر شد. این شهید بزرگوار از سوی سپاه پاسداران در جبهه حضور یافت، بیست و یکم فروردین ماه سال ۱۳۶۷، در قلاویزان توسط نیرو‌های سازمان مجاهدین خلق (منافقین) بر اثر اصابت گلوله به سر شهید شد و پیکر مطهرش را در گلزار شهدای زادگاهش به خاک سپرده شد.

متن وصیت‌نامه شهید نظامعلی حاجی‌محمدی:

این دنیا، زودگذر، ناپایدار و فانى است و ما به دنیاى بی‌وفایى قدم گذاشته‌‏ایم. رفتن به بهشت، شرط و شروطی دارد؛ براى رفتن به بهشت، انسان در هر برهه، امتحان مى‌‏شود و اگر از این امتحان‏‌ها سربلند بیرون بیاید، بهشت نصیب او مى‌شود.

البته این آزمایش‏ها چیزى جز انجام فرایض دینى، دورى از گناه و معصیت، خوش رفتارى با انسان‌ها نیست. از همه میخواهم که مرا حلال کنند و اگر بدى، حرف زشتى و یا عمل ناروایى از من دیده‌‏اند و یا به طریقى موجب ناراحتى آن‌ها شده‏ام، مرا ببخشند و حلالم کنند.

از خانواده عزیزم میخواهم که در شهادتم، صبر و استقامت پیشه کنند. مادرم! اگر من مجروح و یا معلول شدم و یا اگر به شهادت رسیدم، اسراى کربلاى امام حسین (ع) را به یاد آورید؛ چرا که اگر شما، داغ یک فرزند را دیده‌اید، حضرت زینب (س) داغ مادرش فاطمه زهرا (س) در لاى در و دیوار، پدرش را با فرق شکافته در محراب مسجد و برادرش را در حال مرگ دید و پس از اسارت نیز رنج بسیارى کشید.

آرى! شما باید راه حضرت زینب(س) را در پیش بگیرید و به خدا توکل کنید؛ چون بهترین راه، همین است. پس مادرم! شیر پاکت را حلالم کن و، اما شما اى پدرم! هر بدى که از من دیده‏اید، مرا ببخشید و حلالم کنید و به یاد داشته باشید، که باید تقوا و صبر نوح(ع) را پیشه خود سازید.