فرازی از وصیت‌نامه شهید «حاجعلی نعمتی»؛

آرزوهایم در دنیا زیاد است اما همه آن‌ها را فداى هدفم کردم

شهید «حاجعلی نعمتی» در وصیت‌نامه‌اش می‌نویسد‌: «با وجودى که در دنیا آرزوهایم زیاد است ولى همه آن‌ها را فداى هدفم کردم ...»

کد خبر: ۵۵۱۱۷۵

شنبه - ۰۵ فروردين ۱۴۰۲ / 1402 05 January

به گزارش نوید شاهد استان قزوین، شهید حاجعلی نعمتی، پنجم فروردین ماه سال ۱۳۳۹، در روستای حسین‌آباد از توابع شهر قزوین به دنیا آمد، پدرش حاجی‌محمد، کارمند بود و مادرش کبرا نام داشت، تا پایان دوره متوسطه درس خواند و دیپلم گرفت. این شهید بزرگوار به عنوان سرباز ارتش در جبهه حضور یافت، سیزدهم مهر ماه سال ۱۳۵۹، در سردشت هنگام درگیری با گروه‌های ضدانقلاب بر اثر اصابت گلوله به شهادت رسید و مزار مطهرش در امامزاده حسین (ع) شهر زادگاهش واقع است.

متن وصیت‌نامه شهید حاجعلی نعمتی:

پدر جان! من، چون در سنندج نتوانستم به خواسته وجدانى خود، یعنى شهادت در راه اسلام، برسم؛ لذا خود را به سقز انتقال دادم که شاید بدین طریق بتوانم به هدف خود برسم.

انشاءالله اگر شهید شدم، ناراحت نباش؛ بلکه خوشحال شو. پدر جان! مبادا پس از مرگم گریه کنى که دشمن خوشحال مى‏‌شود. به مادرم و همچنین به همه دوستان، فامیل و همسایگان سلام برسان و از آنان برایم طلب بخشایش نما. با وجودى که در دنیا آرزوهایم زیاد است ولى همه آن‌ها را فداى هدفم کردم.

در راه شهادت پیش مى‏روم، چنان که حسین (ع) فرمود: «مرگ سرخ بهتر از زندگى ننگین است». من هم مرگ سرخ را ترجیح مى‏‌دهم و از شما خواهش مى‏‌کنم همان طور که از اول انقلاب مبارزه کردید، پس از مرگ من هم به مبارزه ادامه دهید و در راه اهداف مقدس اسلام، تا مرحله‌ی شهادت پیش بروید.

برقرار باد پرچم جمهورى اسلامى ایران؛ پیروز باد مبارزه مستضعفین علیه مستکبرین؛ پاینده و جاویدان باد ایران و ارتش جمهورى اسلامى ایران.