دلنوشته یک شهید؛

دوست دارم کاغذ سپیدی باشم تا رزمنده ای آخرین حرف هایش را بر پیکر من بنگارد

شهید «علی اصغر محمدی» از شهدای اسفندماه در یادداشتی که از خود به یادگار گذاشته چنین نوشته است: «دوست دارم کاغذ سپیدی باشم تا رزمنده ای رازهایش را در قلب من بریزد و آخرین حرف هایش را بر پیکر من بنگارد.» ادامه این دلنوشته زیبا را در نوید شاهد ایلام بخوانید.

کد خبر: ۵۵۱۰۳۲

يکشنبه - ۲۸ اسفند ۱۴۰۱ / 1401 28 December

به گزارش نوید شاهد ایلام؛ شهید علی اصغر محمدی فرزند قنبر هشتم تیرماه 1350 در روستای باولی از توابع شهر چوار به دنیا آمد. وی که توانسته بود تا مقطع دیپلم تحصیل نماید با رسیدن به سن قانونی به خدمت اعزام شد. وی در حین انجام وظیفه بیست و هفتم اسفندماه 1370 در حین آموزش بر اثر اصابت تیر در پادگان عسکریه اهواز به دیار معبود خویش شتافت. مزار این شهید گرانقدر در جوار امامزاده علی صالح (ع)قرار دارد.

متن دلنوشته شهید علی اصغر محمدی

بنام خدا دوست دارم آفتاب باشم تا به حرمت خلوت رزمنده ای با خالقش قبای زرین بر پیکرش بَر کنم.
دوست دارم فانوس کوچکی باشم ایستاده بر اندام سنگر با پرتو سوسوی عاشقانه ام سایه صمیمیت جمعی از مردان خداوند بر دیوار بنشانم.
دوست دارم آسمانی پرستاره باشم تا همه ستاره را در دست های جنگجوی قهرمانی بریزم که جز عشق به خداهیچ نمی شناسند.
دوست دارم کاغذ سپیدی باشم تا رزمنده ای رازهایش را در قلب من بریزد و آخرین حرف هایش را بر پیکر من بنگارد.
دوست دارم شبنم اشکی باشم تا بر گل گونه رزمنده ای بلغزم و کویر سوخته دلش را سیراب کنم.
دوست دارم شهیدی باشم ایستاده بر شانه های استوار و متین برادرانم آزاد و سربلند، شهیدی که در آغوش افق خوشبخت می شود.