سیری در کلام شهید عباس بافقی زاده؛

نامی اسلامی برای فرزندانم انتخاب کنید

شهيد «عباس بافقی‌زاده» از شهدای دوران دفاع مقدس است. او در وصیت‌نامه‌اش نوشته است: «فرزندانمان به نحو احسن تربیت نمایی و فرزندی که در آینده إن شاالله به دنیا خواهد آمد اسمی اسلامی با سلیقه‌ی خودت انتخاب نمایی.»

کد خبر: ۵۵۰۱۴۸

پنجشنبه - ۱۱ اسفند ۱۴۰۱ / 1401 11 December

به گزارش نوید شاهد البرز؛ شهيد «عباس بافقی‌زاده» در تاريخ دوازدهم بهمن 1334، در شهرستان «يزد» متولد شد و تا سه سالگي در زادگاهش به سر برد و سپس به همراه خانواده خويش به شهرستان كرج هجرت کرد و در حين تحصيل به فراگيري قرآن نيز مي‌پرداخت. بعد از پايان دوران ابتدايی به علت سنگينی مخارج زندگي و كمک به پدر از ادامه تحصيل محروم شد و در سال 1347، در كارخانجات صنعتی جهان آغاز به كار کرد اما چون در دامان پر مهر خانواده با عشق به امام حسين (ع) و انس گرفتن به قرآن و احكام دين علاقه زيادي داشت، به ادامه تحصيل در كلاس های شبانه روزي ثبت نام کرد و ضمن كار كردن و تحمل ناملايمات زندگي توانست تا كلاس چهارم متوسطه درس بخواند پس به خدمت سربازی اعزام شد.

شهيد بافقي زاده پس از پايان خدمت سربازی ازدواج کرد از شهید گرامی دو فرزند به نام‌های «مريم» و «محدثه» به یادگار مانده است. شهيد عباس پس از پيروزي انقلاب اسلامی و فرمان امام مبني بر تشكيل ارتش به عضويت بسيج كارخانه در آمد و با حضورش در كلام‌ها و آموزش ها همواره در جهت خدمت به اسلام و دفاع از آرمان هاي مقدس انقلاب می كوشيد و شركت در مراسم ها و مساجد و نماز جماعت و جمعه مؤيد تعهد و تقوي او بود.

شهيد با شوق و علاقه فراواني به همراه تعداد زيادي از همكاران و بسيجيان كارخانه به جبهه هاي نبرد شتافت و به عنوان غواص در عمليات والفجر هشت شركت كرد و با حماسه‌ها و رشادت‌های خود دشمن درمانده را بيش از پيش درمانده‌تر كردند و سرانجام مقارن سالگرد پيروزي انقلاب در بیست و یکم بهمن 1364، در حين انجام عمليات به خيل شهداي انقلاب پيوست.

متن وصیت نامه شهید «عباس بافقی‌زاده» را در ادامه بخوانید.

با سلام و درود فراوان به امام زمان (عج) و نایب برحقّش امام خمینی وصیّت نامه‌ی خود را آغاز می کنم. پدر ومادر، برادران و همسرگرامی! امیدوارم که در مرگ من شیون و ناله نکنید که هم دشمنان اسلام خوشحال می‌شوند و هم خداوند متعال راضی نیست که گریه و زاری زیاد نمایید. هر وقت خواستید گریه کنید به یاد امام حسین (ع) و مصیبت‌های زینب (س) و حضرت فاطمه (س) گریه کنید که ثواب واجر فراوان دارد و دل را پاک و گناهان را شستشو می نماید. ما در زمانی زندگی می کنیم که خانواده‌هایی چندین شهید و مجروح و اسیر داده اند با خانواده هایی هستند که به‌طورکلی درراه انقلاب و اسلام شهید شده اند. پس اگر از خانواده ما یک نفر به خواست خداوند به فیض شهادت رسید کار چندانی نکرده ایم. از پدرو مادر و برادران و همسرم، همگی حلالیّت می طلبم.

همسرگرامی ام! می‌دانم از این به بعد مشکلات زیادی داری امّا با توکّل به خداوند متعال و یاری گرفتن از امام زمان( عج) و با صبر و شکیبایی افزونی که خداوند نصیب شما خواهد کرد إن شاءالله بر تمام مشکلات پیروز خواهی شد. هر وقت مشکلات بر شما غلبه کرد به یاد خدا و به یاد درد و رنج ائمّه‌ی اطهار باشید، الا بذکر الله تطمئن القلوب. از شما می خواهم که فرزندانمان به نحو احسن تربیت نمایی و فرزندی که در آینده إن شاالله به دنیا خواهد آمد اسمی اسلامی با سلیقه‌ی خودت انتخاب نمایی. جسد مرا در گلزارشهدای امامزاده طاهر(ع) دفن نمایید. مراسم ختم مرا طوری برگزار کنید که در شأن یک شهید باشد. در پایان وصیّت نامه از کلیّه‌ی خویشان و اقوام یک به یک خداحافظی می‌کنم و حلالیّت می طلبم. از کلیّه‌ی خدمتگزاران به اسلام، در انجمن اسلامی و بسیج کارخانه و همچنین کلیّه ی کارکنان وهمکاران کارخانه حلالیّت می طلبم. خدایا، خدایا، تا انقلاب مهدی خمینی را نگهدار. والسّلام علیکم ورحمه الله وبرکاته. عبّاس بافقی زاده پنجم بهمن ماه 1364

پيام شاخص شهيد بزرگوار بر اساس متن وصيّت نامه و مطابقت با آيات و روايات

پيام شهيد:با توکّل به خداوند متعال ویاری گرفتن از امام زمان( عج) و با صبر وشکیبایی افزونی که خداوند نصیب شما خواهد کرد إن شاءالله بر تمام مشکلات پیروز خواهی شد، هر وقت مشکلات بر شما غلبه کرد.

شاهد حديثی: قال رسول الله صلی الله علیه و آله: عَلامَةُ الصّابِرِ فى ثَلاثٍ: أوَّلُها أن لا يَكسِلَ، وَالثّانيَةُ أن لا يَضجَرَ، وَالثّالِثَةُ أن لا يَشكُوَ مِن رَبِّهِ تَعالى؛ لأِنَّهُ إذا كَسِلَ فَقَد ضَيَّعَ الحَقَّ، وَ إذا ضَجِرَ لَم يُؤَدِّ الشُّكرَ، وَإذا شَكا مِن رَبِّهِ عَزَّوَجَلَّ فَقَد عَصاهُ.(علل الشرايع، ج2، ص498، ح1)

حضرت محمّد صلی الله علیه و آله فرمودند:صبور سه نشانه دارد : اول آن كه سستى نمى كند، دوم آن كه افسرده و دلتنگ نمى شود و سوم آن كه از پروردگار خود شِكوه نمى كند؛ زيرا اگر سستى كند، حق را ضايع كرده، و اگر افسرده و دلتنگ باشد شكر نمى گذارد و اگر از پروردگارش شكوه كند او را معصيت كرده است.

انتهای پیام/