وصیت‌نامه شهید «محمد نعمتی دانشگر»

عشقی جز شهادت در راه خدا ندارم

شهید نعمتی دانشگر در قسمتی از وصیت‌نامه خود نوشته است: «خدایا! عشقی جز شهادت در راه تو را ندارم، اميدم به توست و غير از تو پناه‌گاهی ندارم، هرچند بنده‌ای معصيت‌كارم ولكن گناهانم بر دوشم سنگينی می‌كند.»

کد خبر: ۵۵۰۰۳۵

سه‌شنبه - ۰۹ اسفند ۱۴۰۱ / 1401 09 December

نوید شاهد: شهید «محمد نعمتی دانشگر» فرزند «احمدقلی»، 30 مهر‌ماه 1344 در همدان دیده به جهان گشود. این شهید والامقام 9 اسفندماه 1364 در عملیات والفجر8، منطقه عملیاتی «فاو» به فیض شهادت نائل آمد. قسمت‌هایی از وصیت‌نامه شهید را به بهانه سالگرد شهادتش می‌خوانیم.

بسم الله الرحمن الرحيم

«وَلَا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْوَاتًا بَلْ أَحْيَاءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ»

هرگز كسانى را كه در راه خدا كشته شده‏ اند مرده مپندار بلكه زنده‏ اند كه نزد پروردگارشان روزى داده مى ‏شوند.

سلام به منجی عالم بشريت آقا امام زمان(عج الله) و نايب بر حقش امام خمينی كه به حقيقت پشتيبان تمام مستضعفان جهان است.

خدایا! شما شاهد باش كه در همه حال شاهدی من هدفی جز تو و مقصودی جز راهی كه خودت توسط پيامبرانت، همچنين با آخرين پيامبرت حضرت محمد(ص) و امامان به من نشان داده‌ای ندارم. عشقی جز شهادت در راه تو را ندارم، اميدم به توست و غير از تو پناه‌گاهی ندارم، هرچند بنده‌ای معصيت‌كارم ولكن گناهانم بر دوشم سنگينی می‌كند.

پروردگارا! صدای من كه نمی‌رسد، پس تو به خلق عالم برسان كه زنگ اسلام توسط نايب امامان زده شده است. امام عزيزمان اين مدير دانشگاه زنگ خطر زده است.

ای مردم! بيدار شويد، راه مقدس اسلام و راه راست را فرا گيريد. پشتيبان امام زمان(عجل‌الله) باشيد كه در جبهه‌ها فرماندهی تمام رزمندگان بر عهده خود ايشان می‌باشد.

ای پدر مهربانم و نور چشمم! بايد بنده حقير را ببخشید كه نتوانستم در اين آخرها از شما خداحافظی بكنم. از بچه‌گی زحمتم را كشيدی، بزرگم كردی كه باری از دوشت بردارم ولی خداوند چند لحظه بيشتر فرصتی به من نداد.

پدر جان! بنده را ببخش و همچنين مانند پدران شهيدان باش، گريه و زاری نكن. از طرف من از اقوام حلاليت بخواهيد.

ای مادر جان! از شما پوزش می‌طلبم كه زحمت بنده را بسيار کشیدی و بزرگم كردی. از شما تقاضا می‌كنم برايم گريه نكن، مانند مادر شهيدان باش.

برادرانم! اميدوارم كه ادامه دهنده راه تمام شهيدان باشيد ان‌شاءالله. از دوستانم از طرف بنده حلاليت بخواهيد.

خواهرانم! اميدوارم كه مانند زينب(س) كه راه حسين(ع) را ادامه داد، شما هم راه ابدی بنده را ادامه بدهيد. در آخرين فرصت از همه شما خداحافظی می‌نمايم.

والسلام عليكم و رحمه الله و بركاته

خدايا، خدايا، تا انقلاب مهدی، خمينی را نگهدار.