وصیت‌نامه شهید «مرتضی مصلحی بهارانچی»

باید دنباله‌رو «موسی زمان» باشیم

شهید مصلحی در قسمتی از وصیت‌نامه خود نوشته است: «ما بايد دنباله‌رو هدف و راه انبياء و چهارده معصوم باشيم و اين موسی زمان و بت‌شكن زمان را ياری كنيم.»

کد خبر: ۵۴۹۵۸۸

سه‌شنبه - ۰۲ اسفند ۱۴۰۱ / 1401 02 December

نوید شاهد: شهید «مرتضی مصلحی بهارانچی» فرزند «قدیرعلی»، 10 فروردین 1343 در اصفهان دیده به جهان گشود. این شهید والامقام 2 اسفندماه 1364 به فیض شهادت نائل آمد. بخش‌هایی از وصیت‌نامه شهید را به بهانه سالگرد شهادتش می‌خوانیم.

بسم الله الرحمن الرحيم

«إِنَّ اللَّهَ اشْتَرَى مِنَ الْمُؤْمِنِينَ أَنْفُسَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ بِأَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَ» خدا از مومنين جان و مال‌هايشان را مى‌گيرد و در عوض بهشت را قرار مى‌دهد.

درود و سلام فراوان بر حضرت مهدی صاحب‌الزمان(عج) كه با ظهورش جهان پر از عدل و داد خواهد شد و تمامی دشمنان اسلام و ظالمان روی زمين از بين می‌روند و نابود خواهند شد.

درود و سلام بر نائب برحقش حضرت امام خمينی رهبر كبير انقلاب اسلامی ايران و جهان كه با آمدن خود چنين انقلابی را به وجود آورد، چنين درسی را به ما آموخت كه راه راست كدام است. كسانی كه به خواب غفلت رفته بودند و به راه‌های چپ و گمراهی رفته بودند به راه راست آمدند و خدا را شناختند. خدای بزرگ را شكر می‌كنم كه چنين راهی را شناختم و به اين راه آمدم.

ما بايد دنباله‌رو هدف و راه انبياء و چهارده معصوم باشيم و اين موسی زمان و بت‌شكن زمان را ياری كنيم. اگر امروز او را نشناخته باشيم، مهدی زمان را نشناخته‌ايم و اگر مهدی موعود را نشناخته باشيم خدای بزرگ را هم نشناخته‌ايم. آن خدايی كه همه‌جا وجود دارد، يعنی آن خدايی كه ما را آفريد. اگر آن خدا نعوذ بالله وجود نداشت ما هم وجود نداشتيم تا زندگی بكنيم، پس هستی ما دست او است، پس ما يك بنده ضعيف در خانه او هستيم و نبايد به خود مغرور بشويم و خود را بزرگتر از همه بدانيم.

«انا لله و انا اليه راجعون» همه ما از او هستيم و بازگشت همه به سوی اوست پس هر موجود روی زمين در دنيا امتحان می‌شود. ما بايد آن انسانی نباشيم كه اگر نصف دنيا را به ما دادند چند روز ديگر به فكر آن نصف ديگر باشيم كه همه دنيا مال ما باشد.

اگر ما فقير يا مستكبر باشيم روزی از اين دنيا خواهيم رفت و يك كفن همراه خود می‌بريم. اين دنيا چه ارزشی دارد كه انسان دنبال ماديات می‌رود.

شكر می‌كنم خدای بزرگ كه چنين توفيقی را به همه ما داد، به بنده هم توفیق داد كه بتوانم در جهاد فی سبيل‌الله شركت كنم و وظيفه شرعی خود را در حد تواناييم نسبت به اسلام عزيز و قرآن كريم انجام دهم.

خدايا! گواهی و می‌دانی كه به خاطر سختی‌های دنيا به جنگ كفار نمی‌رويم بلكه برای وظيفه‌ای كه به گردن دارم و دفاع از دين مقدس اسلام به جبهه می‌روم، اگر لياقت پيدا كردم آن وقت مرا به شهادت برسان و اگر شهيد شدم ما را با شهدای كربلا محشور بگردان.

ای خدا! اگر می‌خواهی اين بنده حقير خود را در آن دنيا و روز قيامت بسوزانی، در همين دنيا بسوزان كه من طاقت عذاب در آن دنيا را ندارم. از ما در گذر و تا ما را نيامرزیدى از اين دنيا مبر.

ای پدر و مادر عزيزم! بايد اين فرزند خود را ببخشيد چون كه نتوانستم به شما خدمت كنم و نتوانستم حق پدر و مادری شما را ادا كنم. هميشه خدا را شكر می‌كردم كه چنين پدر و مادری را داشتم چون كه مظلوم بوديد.

انشاءالله كه خواهرانم هميشه در خط زينب(س) باشند. از تمامی خويشاوندان طلب بخشش می‌كنم.

والسلام