محمدمهدی پیش از شهادت، از نوازش مادر محروم شد

شهید «محمدمهدی پریمی» پانزدهم دی‌ماه ۱۳۴۷ در روستای مجیدآباد دامغان چشم به جهان گشود. مادر وی، چهار سال قبل از شهادتش، در بیمارستان شاهرود درگذشت و این حادثه ناگوار بر اساس تقدیر و حکمت الهی در روحیات این خانواده بسیار تأثیرگذار بود و محمدمهدی از نوازش مادر محروم گردید. وی بیست و یکم بهمن‌ماه ۱۳۶۴ بر اثر اصابت ترکش به شهادت رسید.

کد خبر: ۵۴۹۳۹۶

يکشنبه - ۳۰ بهمن ۱۴۰۱ / 1401 30 November

به گزارش نوید شاهد سمنان، شهید محمدمهدی پریمی پانزدهم دی‌ماه ۱۳۴۷ در یک خانواده متدین و مذهبی و زحمت‌کش در روستای مجیدآباد دامغان چشم به جهان گشود. دوران کودکی شهید برای چند سالی در روستا‌های خورزان، عبدالله‌آباد و امروان سپری شد.

محمدمهدی پیش از شهادت از نوازش مادر محروم شد

علی‌اصغر، پدر بزرگوار و شریف محمدمهدی در آغاز زندگی به شغل کارگری روی آورد و سپس به امور زراعت و کشاورزی پرداخت. خانواده محمدمهدی بخاطر جاری شدن سیل و خسارت‌های ناشی از آن، قبل از پیروزی انقلاب اسلامی از منطقه خورزان نقل مکان کردند و برای امرار معاش به روستای عبدالله‌آباد رفتند. پدر خانواده برای مدت زمانی کوتاه در روستای امروان بخاطر اشتغال سکونت اختیار کرد. وضعیت زندگی طوری پیش می‌رفت که اعضای خانواده تصمیم گرفتند، از روستا به شهر دامغان مهاجرت کنند. مادر مؤمنه محمدمهدی، خانم لیلا خورسی، چهار سال قبل از شهادت فرزندش در حین زایمان در بیمارستان شاهرود درگذشت و این حادثه ناگوار بر اساس تقدیر و حکمت الهی در روحیات این خانواده بسیار تأثیر گذار بود و محمدمهدی از نوازش مادر محروم گردید. در پی این پیشامد پدر شهید مجبور به ازدواج مجدد شد.

غواص اطلاعات عملیات

محمدمهدی تحصیلات ابتدایی را در مدرسه شهید رجب بیکی دامغان به پایان رسانید. یک سال نیز در دوره راهنمایی به تحصیل سرگرم بود که ترک تحصیل کرد و بنابر فرمان امام خمینی (ره) عازم جبهه‌ها گردید. مدت دویست و سی و شش روز در جبهه‌ها حضور داشت. محمدمهدی در عملیات والفجر هشت غواص اطلاعات عملیات بود که در منطقه اروندرود، بیست و یکم بهمن‌ماه ۱۳۶۴ بر اثر اصابت ترکش به شهادت رسید. پیکر مطهرش در گلزار شهدای فردوس رضای دامغان به خاک سپرده شد.

انتهای متن/