فرازی از وصیت‌نامه شهید «محمدعلی خونبانی»؛

خداوند قبول کرد تا به جبهه بروم و شهید شوم

همزمان با سالروز شهادت «محمدعلی خونبانی» در وصیت‌نامه این شهید بزرگوار می‌خوانیم: «می‌دانم برای خدا یک بنده مخلص نبوده، بلکه یک بنده سرکش و نافرمان بوده‌ام؛ ولی سوگند به خدا، مردم! کَرَم خدا خیلی زیاد است و من گنهکار را قبول کرد تا به جبهه بروم و شهید بشوم ...»

کد خبر: ۵۴۹۰۱۰

يکشنبه - ۲۳ بهمن ۱۴۰۱ / 1401 23 November

به گزارش نوید شاهد استان قزوین، شهید محمدعلی خونبانی، بیست و سوم تیر ماه سال ۱۳۴۵، در شهر قزوین به دنیا آمد، پدرش محمدتقی، فروشنده بود و مادرش آسیه نام داشت و دانش‌آموز سوم متوسطه در رشته ریاضی بود. این شهید بزرگوار از سوی بسیج در جبهه حضور یافت، بیست و سوم بهمن ماه سال ۱۳۶۴، در فاو عراق بر اثر اصابت گلوله به سینه، شهید شد و مزار مطهرش در گلزار شهدای زادگاهش واقع است.

متن وصیت‌نامه شهید محمدعلی خونبانی:
‌
نمی‌دانم چه بنویسم؛ ولی بیشتر برادر‌ها این بنده حقیر گنهکار را می‌شناسند و می‌دانم برای خدا یک بنده مخلص نبوده، بلکه یک بنده سرکش و نافرمان بودم؛ ولی سوگند به خدا، مردم! کَرَم خدا خیلی زیاد است و من گنهکار را قبول کرد تا به جبهه بروم و شهید بشوم.

آرزوی هر رزمنده، زیارت کربلا حسینی است و اگر دستم به قبر شش گوشه آن حضرت نرسید، شما به جای من قبر آن شریف را زیارت کنید و از امام حسین (ع) بخواهید شفاعتم را در آخرت بکنند و چون زبانم آن قدر آگاهی ندارد و یا قلبم آن قدر روشنایی ندارد تا مسأله‌ها را درک کنم، فقط و فقط از برادر‌ها می‌خواهم که پشت جبهه را نگهداری کنند و پیرو خط سرخ شهادت برادران باشند و امام را تنها نگذارند.

سلام بر تو‌ای پدر و‌ای مادر عزیزم! امیدوارم این بنده حقیر خدا را که جز گرفتاری برای شما چیزی نبودم، ببخشید. من از هزاران کیلومتر دورتر، دست شما را می‌بوسم و آرزوی دیدار شما را دارم و چون لیاقتش را پیدا نکردم، امیدوارم که مرا ببخشید و من هم اگر خدا لیاقت شهادت نصیبم کرد و مرا با ابا عبدالله الحسین (ع) محشور کرد، شفاعت شما را نزد خدا خواهم کرد و برایم دعا کنید؛ چون احتیاج به دعا دارم!

تلاش کنید با تربیت سالم فرزندان‌تان در جامعه، آنان جای مطهری‌ها و بهشتی‌ها و رجایی‌ها را بگیرند و افتخاری برای اسلام باشند و پیام کشور اسلامی‌مان را به کشور‌های دیگر برسانند. من آرزو می‌کنم که جسدم برنگردد؛ چون می‌خواهم، جنازه‌ام در صحرای کربلا بماند تا شاید حسین (ع) با یارانش بیایند و شفاعت مرا بکند.