شهدا و جانبازان؛ پدرانی که ایثار را برای فرزندانشان به میراث گذاشتند

جانباز هفتاد درصد «سلیمان رئیسی» در گفت‌وگو با خبرنگار نوید شاهد بیان می‌کند: «بنده و همه جانبازان درس ایثار و ازخودگذشتگی، عزت و شرف و انسانیت و همچنین درس دینداری و شجاعت و آزادگی آموختیم و میراث ایثار را برای فرزندانمان باقی گذاشتیم.»

کد خبر: ۵۴۸۵۴۶

يکشنبه - ۱۶ بهمن ۱۴۰۱ / 1401 16 November

به گزارش نوید شاهد البرز؛ او یک پدر است، پدری که در نوجوانی مردانه برای خاکش جان‌فشانی کرده و ارمغانش دردهایش است برای فرزندانش که در زرورق ایثار پیچیده و چه با صلابت پای راه و آرمان پدری ایستاده‌اند.

«سلیمان رئیسی» در گفت‌وگو با خبرنگار نوید شاهد به مناسبت روز پدر اظهار می‌کند: «روز ولادت حضرت علی (ع) با عنوان روز پدر و مرد را به تمامی پدران عزیزی که در بین ما نیستند و روحشان شاد باشد و بر مردان و پدران عزیز تبریک عرض می‌کنم.»

وی همچنین فرزندان شهدا را میراث‌دار پدران خود می‌داند و می‌افزاید: «بنده تبریک ویژه دارم به فرزندان شهدا که میراث‌دار پدران خود هستند و پیامم به آنها این است که جایگاه خالی پدر را حفظ کنند و ثمربخش راه پدران خود باشند، چرا که شهدا محور عزّت و کرامت همه ما هستند؛ نه برای امروز، بلکه همیشه شهدا به دریای واسعه خداوند سبحان اتصال یافته‌اند. از فرزندان آنها می‌خواهم سنگر را حفظ کنند آنگونه که شهید زنده است و جای خالی پدر حس نشود.»

این جانباز هفتاد درصد در ادامه خطاب به فرزندان جانبازان می‌گوید: «اگر ما اکنون زنده‌ایم و در خانه‌های خود به راحتی زندگی می‌کنیم، همه را مدیون فرزندانی هستیم که شب‌ها بی‌‎خوابی کشیدند و روزها دنبال کاردرمانی پدرشان بودند و از تفریح و درس خود غافل شدند و با استرس زیاد ناخواسته شریک زندگی و درد پدران خود بودند که زندگی خود را هیچ انگاشتند و رفاه و آرامش جانباز را بر خود ترجیح دادند تا آبرو و هدف جانباز حفظ شود. آنها در کنار پدر هم‌دردی کردند تا پدرشان درد کمتری حس کند و بدون آن که تردیدی به خود راه دهند، با گام‌هایی استوار از پدر پرستاری کردند اما آن‌ها تنها شریک درد جانباز نبوده‌اند. مادران و همسران آن‌ها و دختران نیز شریک دردهای کهنه جانبازان و فداکاری و پرستاری و ازخودگذشتگی بزرگی کردند.»

این رزمنده دوران دفاع مقدس با بیان اینکه شهدا و جانبازان برای حفظ کشور و دفاع از خاک فرزندان خود را رها کرده و به‌جبهه رفتند، یادآور می‌شود: «به‌ نظر بنده حقیر آن زمان شهدا و ایثارگران حتی به این فکر نکردند که فرزندانشان تنها می‌ماند و اینکه چه بلایی سر فرزندانشان خواهد آمد. دلایلی که می‌توان رقم زد این است که آنها فرزندانشان را ترک کردند؛ یک برای شهادت که آرزوی متعلق به خود آنهاست و دیگری نجات این کشور، حفظ آبروی ملت ایران و دفاع از خاک وطن و ناموس بود.»

وی همچنین درخصوص فرزندان خودش به درس‌هایی که از ایثار پدرشان گرفته‌اند اشاره می‌کند و می‌گوید: «بنده و همه جانبازان درس ایثار و ازخودگذشتگی، عزت و شرف و انسانیت باچشم دیده و دل باز هرچند با سختی و استرس و نگرانی، درس دینداری و شجاعت و آزادگی آموختیم و میراث ایثار را برای آنها باقی گذاشتند. آن در زندگی فرزندان جانباز بسیار تاثیر گذاشت. اگر واقعیت را بخواهم بگویم هرچند که شرایط جسمانی و روانشناختی جانبازان بر سلامت جسمی و روانی خانواده آنها تاثیر بسزایی می‌گذارد و به کاهش تعامل موثر اعضای خانواده جانباز با یکدیگر می‌انجامد. تاثیر و تعارض شدید بین حس افتخار داشتن پدری جانباز و  احساس خستگی و استرس روانی به دلیل ناامیدی، غم و غصه پدر در زندگی فرزندان جانباز دیده می‌شود، البته تاثیر آن در زندگی فرزندان دختر شدیدتر تجربه می‌شود.»

یادگار دوران دفاع مقدس در پاسخ به خبرنگار نوید شاهد از دوران جنگ تحمیلی بیان می‌کند: «دوران دفاع مقدس بسیار دوران خوبی بود و بنده کلاس سوم راهنمایی بودم و در روستا زندگی می‌کردم برق و گاز شهری نداشتیم و جهت پیگیری خبرهای جبهه به روستای دیگر می‌رفتیم که خبر پیروزی رزمندگان اسلام را از تلویزیون به صورت تصویری سیاه و سفید می‌دیدیم تا اینکه درسال ۱۳۶۴یک روز با رئیس مدرسه راهنمایی درگیر و از مدرسه راهی جبهه شدم و چندین بار ۴۵ روزه اعزام شدم.»

وی به اولین عملیاتی که شرکت کرده است اشاره و تعریف می‌کند: «بنده در عملیات‌های والفجر ۸ سال  ۶۴ و کربلای ۴ و ۵ در شلمچه سال ۶۵ شرکت کرده‌ و درحین پاکسازی منطقه مجروح شدم. اولین عملیاتی که حضور داشتم در شلمچه و سال ۶۴ بود و خاطرم است که امدادگر بودم و بیشتر به مجروحان رسیدگی می‌کردم. یک بار که مجروحی را به بیمارستان بقایی اهواز می‌بردیم نگاهی به شهدای عقب آمبولانس کردم که ناگهان بخاری در کاور پلاستیکی حس کردم و دیدم که زنده هست و او را احیا کردم و در نهایت کربلای ۵ شلمچه باهم مجروح شدیم و او به درجه شهادت رسید.»

این عضو انجمن نخبگان ملی ایران از چگونگی ورود به عرصه علم و نوآوری اذعان می‌کند: «در سال ۹۰ از اهواز به کرج آمدم و چون از کودکی عاشق اختراع و نوآوری بودم وارد عرصه علم و دانش و پژوهشگر شدم و مطالعات زیادی داشتم. عضو انجمن اختراعات آسیا، عضو جامعه مخترعان و مبتکران ایران، عضو نخبگان ملی ایران شدم. بنده درخصوص داروهای گیاهی و ساخت دستگاهای توانبخشی ویژه جانبازان، موفق به تولید نوآوری‌هایی برای جانبازان عزیز شدم اما حمایتی از بنیاد و دولت دریافت نکردم. با این حال، در سال ۹۷ این نوآوری‌ها به ثبت رسید و حدود۲۰ سال هم اعتبار دارند.

جانباز هفتاد درصد «سلیمان رئیسی» که عنوان کارآفرین نمونه را هم به خود اختصاص داده است، اظهار می‌دارد: «بنده به عنوان جانباز کارآفرین نمونه از سوی دولت کشورم حمایت نشدم. بسیار تلاش کردم اما بنیاد شهید از پژوهش‌ها و ابداعات بنده هیچ حمایتی نکرد.»

وی از سختی راه تا ثبت اختراعاتش نیز اذعان می‌دارد: «از سختی‌های راه باید بگوییم نداشتن مکان مناسب برای اسکانی و نداشتن پول کافی برای ثبت اختراعات و گاهی حتی خوردن یک نهار مفصل که با دست‌فروشی مخفیانه در زمینه مواد غذایی و فروش داروهای گیاهی توانستم از۳۰۰ اختراع حدود ۲۵ اختراع در سال‌های ۹۶،۹۷،۹۸ به ثبت برسانم.»

این جانباز هفتاد درصد خطاب به مسئولان عنوان می‌کند: «درخواست بنده از مسولان این است که از جامعه ایثارگری حمایت خاص کنند و چوب لای چرخ جانبازان نکنند تا جانبازان ایده‌های نهفته و تاریک شده خود را به عرصه تولید بگذارند تا هزاران نفر سر کار بروند و نگرانی بیکاری عموم مردم رفع شود.»

سلیمان رئیسی نخبه جامعه ایثارگری در پایان بیان می‌کند: «بنده سخن و بهتر بگویم درددل زیاد دارم و آن این است که در بنیاد شهید و امور ایثارگران به‌ویژه در بخش فرهنگی و تسهیلات به کارآفرینان و مخترعان خیلی ضعیف عمل کرده‌ و اگر هم تسهیلاتی ارائه شده به عده کمی بوده است. پیشنهاد می‌کنم که جانبازان مخترع و کاربلد شناسایی شوند و حتی خودم اعلام آمادگی می‎‌کنم که به عنوان عضو افتخاری بنیاد در این زمینه به بنیاد کمک کنم و تیمی عظیم از اختراعات تشکیل خواهم داد و هزاران نفر کارآفرین تحویل خواهم داد.»

گفت‌وگو از اباذری