وصیت شهيد کیانی «4»

جبهه معبد عشاق الله

شهيد «داریوش کیانی» در وصیت خود می‌نویسد: «اين شيدای نور و حسين عليه السلام بود که از جای خودش کنده شد و تداوم مسير شهدای کربلای حسين و...» متن وصیت چهارم این شهید بزرگوار را در نوید شاهد بخوانید.

کد خبر: ۵۴۸۲۱۷

چهارشنبه - ۱۲ بهمن ۱۴۰۱ / 1401 12 November

به گزارش نوید شاهد فارس، شهيد «داریوش کیانی» سال 1349 در روستای مشتكان شهرستان ممسنی در خانواده پاك و متدين ديده به جهان گشود. 7 ساله بود که راهی مدرسه شد. دوران ابتدايی و راهنمايی را با موفقيت به پايان رساند. احمد برای ادامه تحصیل راهی ممسنی شد و دوران دبیرستان را در مدرسه روحانی‌نیا پشت سرگذاشت. سال سوم دبيرستان بود كه سنگر جبهه را به سنگر مدرسه ترجيح داد و یکم آبان ماه 1363 جهت پاسداری از اسلام و ميهن اسلامی عازم جبهه نبرد شد. وی سرانجام دهم بهمن ماه 1363 در محل پاسگاه زيد به آرزوی ديرينه‌اش رسيد و شربت شهادت را نوشيد.

متن وصیت «4» : جبهه معبد عشاق الله

هشداری به منافقين و مشرکين و کافران که از دوره خاتم الانبياء تا امام عصر عجل‌الله بوده‌اند و ضربه می‌زنند و زده‌اند و خواهند زد. ای امت اسلام شما هم بيدار باشيد و اين خفاش‌های آفتاب ترس، آيا می‌توانند از بدیهای آفتاب برای عاشق و شيفته (نور) بگویند آيا می‌توانند وی را همچون خويش خانه نشين و منجلاب‌های تاريک بی‌تفاوتی و بی‌ايمانی و بی‌احساسی بنمايند و بلکه اين شيدای نور و حسين عليه السلام بود که از جای خودش کنده شد و تداوم مسير شهدای کربلای حسين و شهدای انقلاب اسلامی و جبهه‌های ستيز حق و باطل به سوی معبد عشاق اله شتافت.

و در اين حرکت خويش به سر دور ماندگان وادی حقيقت پيوست. آنها که دامن خويش را از مسير انقلاب برگرفته‌اند تا مبادا که زلال انقلاب نجاست‌های دورشان را بشويد و پاک شوند.

از سلاله و فرزندان فاطمه (س) پرچمداری برخاسته است

و ای خفتگان مگر نمی‌بينيد که هزار و اندی سال پس از مظلوميت‌های اسلام که رهبرانشان و امامانشان در بيابان‌های تفتيده به شهادت رسيدند و يا در زندان‌های حکام مستبد؛ اينک از همان سلاله، از فرزندان فاطمه (سلام الله عليها) پرچمداری برخاسته و از قم و نجف و ترکيه و عراق و پاريس گذر کرده و بر ايران نازل گرديد و قدر اين زحمت‌های امام را بدانيد و همانطوری که با تقوی و ايمان است شما هم از او تمهيد و پيروی کنيد.

با لباس رزم مرا به خاک بسپارید

و اما و اما و اما در آخرين لحظات عمرم اين چند کلمه را بگويم اگر من توفيق داشتم و به شهادت رسيدم چون مولايم علی عليه السلام بدون هيچ تشريفاتی و با همان لباس‌های رزمم به خاکم و به منزل دومم بسپاريد و در مرگم هيچ‌گونه شيون و زاری نکنيد زيرا من به وعده خود عمل کردم و به نزد پروردگار برگشتم.

از طرف من به آنهایی که پی خوشگذرانی‌های اين دنيا هستند بگویيد که اين دنيا زيوری بيش نيست و روز رستاخيز بايد جواب اعمال خود را بدهيد، پس به راه راست بيایيد و خدا را در همه جا حاضر بدانيد و ايثار و از خود گذشتگی داشته باشيد. شما را به خدا قسم می‌دهم مادرم را زياد نوازش و دلداری کنيد و اگر شهيد شدم و در قيامت شفاعت می‌کنم پدر و مادرم را ان‌شاءالله. از آن برادرم که مفقود شده شفاعت می‌گيريم. به اميد ديدار در روز قيامت والسلام داريوش کيانی.

انتهای متن/