خاطرات/ با یک دست چند هندوانه را بلند می‌کرد

«واقعا مصداق این بودند که با یک دست چند هندوانه را بلند می کرد شاید نتوان این گفته را پذیرفت اما واقعاً چنین شخصیتی داشتند و همزمان در چندین سمت فعالیت می کردند. وقتی درخواست رفتن به خارج کشور به گوش پدرش رسید بسیار ناراحت شد و از ایشان خواست نپذیرد...» در ادامه خاطره این شهید والامقام را از زبان همسرش در نوید شاهد بخوانید.

کد خبر: ۵۴۸۱۴۵

يکشنبه - ۰۶ فروردين ۱۴۰۲ / 1402 06 January

به گزارش نوید شاهد خوزستان، شهید مصدق طاهری در سی‌ام خرداد 1333، در روستاي نفت سفيد از توابع شهرستان رامهرمز به دنيا آمد. پدرش زلفعلي (فوت 1362) پارچه فروش بود و مادرش كوكب نام داشت. تا پايان دوره كارشناسي درس خواند. سال 1360 ازدواج كرد و صاحب دو پسر و يك دختر شد. به عنوان پاسدار در جبهه حضور يافت و در هجدهم بهمن 1365، در اهواز بر اثر اصابت تركش به سر و شكم، شهيد شد.

متن خاطره شهید مصدق طاهری:

همسر شهید طاهری پس از اینکه نگاهی همراه با آرامش به عکس روی دیوار کرد، انگار که آرامشی از این عکس گرفت و گفت: «این عکس در سپاه خرمشهر و در ورزشگاه این شهرستان و در حال سخنرانی از ایشان گرفته شده است وقتی که انقلاب اسلامی پیروز شد شهید مصدق ترم آخر دانشگاه بود. بعد از انقلاب فرهنگی فعالیتهای فرهنگی متفرقه داشتند و بعد از بازگشایی دانشگاه ادامه تحصیل دادند درسشان به پایان رسید تا اینکه عملیات بیت المقدس آغاز شد و ایشان در خرمشهر حضور یافتند.

بعد از آزادسازی خرمشهر و شهادت شهید موسوی ایشان فرمانده سپاه خرمشهر شدند تا چند ماه در این شهر مستقر بودند و هر چند وقت یک بار سری به ما میزدند در سپاه استان نیز مسئول بودند در استانداری خوزستان نیز پیشنهاد همکاری به ایشان داده شد و همچنین پیشنهادات دیگری نیز به ایشان شد. در برهه ایی از زمان از ایشان خواسته شده بود که عنوان سفیر در یکی از کشورها فعالیت داشته باشد »

خانم طاهری لبخندی زد و ادامه داد:« واقعا مصداق این بودند که با یک دست چند هندوانه را بلند میکردند شاید نتوان این گفته را پذیرفت ولی واقعاً چنین شخصیتی داشتند و همزمان در چندین سمت فعالیت می کردند اما وقتی درخواست رفتن به خارج کشور به گوش پدرش رسید بسیار ناراحت شد و از ایشان خواست نپذیرد. خوب پدرشان بسیار به ایشان وابسته بود و این را همه می دانستند و مصدق نیز پذیرفت می دانم این پذیرش برخلاف میلش بود ولی خوب هیچ وقت در این رابطه سخنی به میان نیاورد و سرانجام نیز در مردادماه 1365 برای مأموریتی به لبنان رفت و در آذرماه همان سال به شهادت رسیدند.»