وصیت‌نامه شهید «محمدعلی مردیان»

مقابل باطل مانند سدی محکم بایستید

شهید مردیان در بخشی از وصیت‌نامه خود نوشته است: «هر چيز كه مشخص شد ناحق است و امام و روحانيت نيز تشخيص دادند، جلوی آن بايستيد، قوی پنجه و چون سدی محكم و از هيچ نهراسيد چرا كه در اين صورت خداوند حامی شماست.»

کد خبر: ۵۴۷۶۲۸

دوشنبه - ۰۳ بهمن ۱۴۰۱ / 1401 03 November

نوید شاهد: شهید «محمدعلی مردیان» فرزند «مرادعلی»، 4 دی‌ماه 1348 در تهران دیده به جهان گشود. این شهید والامقام 3 بهمن‌ماه 1365 به فیض شهادت نائل آمد. بخش‌هایی از وصیت‌نامه شهید را به بهانه سالگرد شهادتش می‌خوانیم.

خدايا! اگر می‌دانی كه من عاشقت شدم، مرا به سوى خودت فرا بخوان و الّا مرا رشد بهره و توفيق تكامل الی الله نصيبم كن تا لايق شهادت شوم.

جهاد دری از درهای بهشت است كه به روی اولياء خاصه خدا گشوده می‌شود. بهشت را هفت درب است كه به روی اولياء خاصه خدا گشوده می‌شود و هفت درب است كه شهدا از درب خاص وارد می‌شوند.

الهی! قرار ده مرا از آن اولياء خاصت كه توفيق شهادت و جهاد خالصانه در راهت را به دست می‌آورند.

الهی! اگرچه بسيار گناه‌كارم و سرتاسر وجودم نافرمانی تو است اما رحم كن و شهادت نصيبم فرما، شهادتی خالصانه بدون ريا و مقبول درگاهت، بدان‌گونه كه باعث معراج روح گردد، امام حسين(ع) شفاعتم كند و امام زمان(عج) مرا جز غلامان و سربازان خود به حساب آورد.

خداوندا! به من سعادتی عطا فرما تا در ميان فرشتگان زمين، مردان مؤمن جبهه حق باشم.

خدايا! تو كه چنين لطف نمودی و اين بنده ذليل را به اين سعادت نائل كردی، از تو می‌خواهم كه مرا دست خالی باز نگردانی تا از ناخالصی‌های بسيار كه در اعمالم بوده است بگذری، لطف نموده مرا جز اولياء قرار دهی. توفيق دِه تا جانم را در راه تو بدهم و اگر لياقتش را ندارم لااقل توفيق دِه تا قسمتی از بدنم را به راه تو هديه كنم و سرافراز از آزمون تو درآيم.

مادر! رنج بسيار كشيدی و مرا به اين سن رساندی. اگر من شما را اذيت كردم از روى جهل و نادانی بوده است و اميدوارم مرا ببخشيد و حلالم نمایی و از تقصيراتم بگذريد. اميدوارم كه اجر تو را خدا داده و با فاطمه(س) و زينب(س) محشور شوی و دعا كنيد حاصل زحمت شما اين باشد كه من در بهشتی وارد شوم كه زير پای شماست.

پدر! با تشكر خالصانه از زحماتی كه برايم كشيديد و مرا به اين سن و سال رساندی. اميد آنكه اجرش را از خداوند بگيريد و با اصحاب امام حسين(ع) محشور شويد. اگرچه كارهايی از روی جهل و نادانی كردم و موجب اذيت و آزارتان شده، مرا ببخشيد و حلالم كنيد.

دوستان عزيز و آشنايان! از شما می‌خواهم كه مرا حلال كنيد و با گذشت فراوان از تقصيراتم بگذريد.

به‌عنوان برادر دينی عرض می‌كنم كه با تمام وجود از همه چيز علاقه خود را قطع كرده و به ريسمان الهی متصل شويد و رهرو پاك انبياء و اولياء باشيد.

رحماء بينهم و اشدا علی الكفار (قرآن كريم)، در بین خویش رحيم و نازك قلب بوده و در برخورد با دشمنان مكتب از آهن محكم‌تر باشيد. هر چيز كه مشخص شد ناحق است و امام و روحانيت نيز تشخيص دادند، جلوی آن بايستيد، قوی پنجه و چون سدی محكم و از هيچ نهراسيد چرا كه در  اين صورت خداوند حامی شماست.

از همه می‌خواهم كه حلالم كنند و تقوا پيشه سازند. در آخر امام، رزمندگان و مجروحين را دعا كنيد. گنهكاران را دعا كنيد به راه راست هدايت شوند. انشاءالله صدام را هم اين رزمندگان نابود خواهند كرد.

والسلام، يا علی

محمدعلى مرديان