راز و نیاز در معراج

پدر شهید «علیرضا مبارکی» نقل می‌کند: «نگرانش شدم، رفتم داخل اتاق. حال عجیبی داشت. احتمالاً متوجه حضور من هم نشد. دست‌هایش را بالا نگه داشته و با خدا رازونیاز می‌کرد. این آخر‌ها نمازهایش طولانی شده بود.» نوید شاهد سمنان در سالروز شهادت، زندگی این شهید گران‌قدر را برای علاقه‌مندان منتشر می‌کند.

کد خبر: ۵۴۶۷۵۶

يکشنبه - ۱۸ دی ۱۴۰۱ / 1401 18 October

به گزارش نوید شاهد سمنان، شهید علیرضا مبارکی فرزند یدالله، یکم فروردین ۱۳۴۳ در روستای امام‌آباد دامغان به دنیا آمد. پنجم ابتدایی را در امام آباد خواند و شد کمک‌کار پدر و مادر.

راز و نیاز در معراج

از سال ۱۳۵۹ تا ۱۳۶۲ در تهران و در مغازه کفاشی مشغول به کار شد. بعد از چند سال ترک تحصیل، دوباره چسبید به درس خواندن. سال اول را خوانده بود که برای سربازی دعوت شد. فقط یک سال از خدمتش را گذراند.

پدر علیرضا نقل می‌کند: «سفره را چیده بودند. مادرش گفت: «علیرضا کجا رفت؟» گفتم: «داره نماز می‌خونه!» قدری صبر کردیم، اما نیامد. هرجور حساب می‌کردم، هشت رکعت نماز نباید این قدر طول می‌کشید. نگرانش شدم، رفتم داخل اتاق. حال عجیبی داشت. احتمالاً متوجه حضور من هم نشد. دست‌هایش را بالا نگه داشته و با خدا رازونیاز می‌کرد.

این آخر‌ها نمازهایش طولانی شده بود. دوستانش اهل نماز شب بودند؛ این را خودش می‌گفت. او هم سعی می‌کرد مثل آن‌ها شود. خیلی قبولشان داشت. وقتی از آن‌ها حرف می‌زد، حسرت را می‌شد در چهره‌اش دید.»

سرانجام در بیست و چهارم دی ۱۳۶۳ در منطقه سومار، با ترکش خمپاره به شهادت رسید. مزارش در زادگاهش، زیارتگاه دوست دارانش است.

انتهای متن/