خاطره‌ای از شهید «اکبر دژی»

شهیدی که درس خواندن را خدمت به جامعه می‌دانست

نوید شاهد استان هرمزگان به مناسبت سالگرد شهادت شهید «اکبر دژی» خاطره‌ای از این شهید والامقام را منتشر کرد.

کد خبر: ۵۴۶۲۳۱

يکشنبه - ۱۱ دی ۱۴۰۱ / 1401 11 October

به گزارش نوید شاهد هرمزگان، شهید اکبر دژی دوم شهريور 1359، در روستاي چلو گهره از توابع شهرستان بندرعباس به دنيا آمد. پدرش عباس، كارگر بنايي بود و مادرش حرمت نام داشت. تا پايان دوره راهنمايي درس خواند. به عنوان سرباز ارتش خدمت ميكرد. يازدهم دي 1379، در دهانه گچي زابل هنگام تعقيب اشرار و قاچاقچيان دچار سانحه رانندگي و ضربه مغزي شد و به شهادت رسيد. مزار او در زادگاهش واقع است.

خاطره‌ای از شهید اکبر دژی (نوشته برادر شهید)

این شهید عزیز با تمام دوستان و آشنایان بسیار مهربان و خوش‌اخلاق بود و صله‌ی رحم را به جا می‌آورد و همیشه خندان و خوش‌رفتار بود، شهید در دوران خدمت مقدس سربازی‌اش به خانواده نامه می‌نوشت و می‌فرمود که حالم خوب است و نگران من نباشید و به دو خواهر و برادرش بسیار تاکید می‌کرد که درس بخوانید و با درس خواندن به جامعه خدمت کنید و در مخارج خانه به پدر کمک کنید، هیچ چیز مهمتر از درس خواندن نیست.

همیشه به پدر و مادر می‌گفت: زمانی که شما پیر و ناتوان شدید نمی‌گذارم پیش خواهر یا برادر باشید، باید پیش خودم زندگی کنید.

روزی شهید یکی از پیراهن‌هایش را به مادر داد و گفت: مادر این پیراهن امانت پیش خودت باشد، مادر گفت با خودت ببر لازمت می‌شود، شهید گفت: نه دوست دارم پیش خودت باشد و هر وقت که از خدمت می‌آمد مرخصی این شعر را برای مادر می‌خواند:

اگر تو سیر من برگ سیرم

تو در گهره، من زابل اسیرم

بخور تو آب گهره نوش جانت

که من از آب گهره بی‌نسیبم