خاطره‌ای از شهيد «حسن بادرام»

گمنام، آسمانی شد

برادر شهيد «حسن بادرام» در خاطره ای می‌گوید: «4 برادر داشتم. اولین نفری که پاش به جبهه باز شد صفر بود. چند روزی بود که به مرخصی آمده بود گفتم: داداش حواست باشه رفتی جبهه شهید نشی برگردیا...» خاطره کامل این شهید بزرگوار را در نوید شاهد بخوانید.

کد خبر: ۵۴۶۲۱۷

يکشنبه - ۱۱ دی ۱۴۰۱ / 1401 11 October

به گزارش نوید شاهد فارس، شهيد «حسن بادرام» با نام مستعار سعید 22 اردیبهشت ماه 1343 در خانواده مذهبی در روستای نوبندگان فسا به دنيا آمد. 7 ساله بود که راهی مدرسه شد. تحصيلات ابتدايی را در روستای نوبندگان به پايان رساند. پس از آن با خانواده به شیراز رفتند و دوره راهنمایی را در مدرسه استخر گذراند. او در کنار درس به شغل گچکاری مشغول بود. با آغاز جنگ تحمیلی درس را رها کرد و عازم جبهه جنگ شد. وی سرانجام 18 آبان ماه 1361 به شهادت رسید.

برادر این شهید بزرگوار در خاطره ای می گوید: «4 برادر داشتم. اولین نفری که پایش به جبهه باز شد صفر بود. چند روزی بود که به مرخصی اومده بود.

گفتم: داداش حواست باشه رفتی جبهه شهید نشی برگردیا. سعید که برادر کوچک بود و اون روزها وردست پدر گچکاری می کرد گفت: مگه کسی که شهید میشه برمیگرده!!

حرف عجیبی بود. فکر نمی‌کردم معنی خاصی داشته باشد. تا روزی‌ که شهید شد و هیچ وقت برنگشت.

سعید در عملیات محرم شهید شد. من فرمانده گردان بودم و سعید هم در گردان خودم بسیجی بود. عادت داشتم وقت‌های آزاد و یا وقت‌های ناهار و شام را پیش سعید بروم. یک روز به من گفت: کاکو میدونم ناراحت میشی ولی دیگه پیش من نیا. با تعجب پرسیدم: چرا؟!!

گفت: آخه بقیه بسیجی ها که برادرشون فرمانده نیست که بهشون برسه، دلشون می‌شکنه.
بعد از آن روز دیگر پیش سعید نرفتم. او هم به تیپ دیگری رفت تا گمنام باشد و گمنام آسمانی شود و...»

انتهای متن/