شهید فلاح حسینی: جنگ تحمیلی جنگ بین اسلام و کفر بود

شهید «یوسفعلی فلاح حسینی» 23 آذر 1344 در روستای  حسینی از توابع شهرستان تفت به دنیا آمد. او در وصیتنامه خود چنین می‌نویسد:«این جنگ جنگی است بین اسلام و کفر و تا می توانید جبهه را خالی نگذارید و با حضور خود در جبهه و پشت جبهه چنان مشتی به دهان آمریکا و ابرقدرتها بزنید که هرگز فراموش نکنند.» متن کامل این وصیت نامه را در نویدشاهد یزد بخوانید.

کد خبر: ۵۴۵۱۷۰

چهارشنبه - ۲۳ آذر ۱۴۰۱ / 1401 23 September

به گزارش نوید شاهد یزد؛ شهید یوسفعلی فلاح حسینی 23 آذر 1344 در روستای  حسینی از توابع شهرستان تفت به دنیا آمد و دانشجوی دوره کاردانی در رشته آموزش ابتدایی بود. پدرش محمدعلی کشاورزی می کرد و مادرش بمان جان نام داشت. با آغاز جنگ تحمیلی به عنوان بسیجی با سمت آرپی جی زن راهی جبهه های حق علیه باطل شد. سرانجام 10 بهمن 1365 در شلمچه بر اثر اصابت ترکش به صورت و پاها به شهادت رسید. پیکرش در گلزار شهدای زادگاهش به خاک سپرده شد.

وصیت نامه :

بسم الله الرحمن الرحیم
«ولا تحسبن الذین قتلوا فی سبیل الله امواتا بل احیاء عند ربهم یرزقون»
و هرگز مپنداریدکه آنانکه در راه خدا کشته شده اند مردگانند بلکه زنده اند و نزد پروردگارشان روزی میخورند.

بنام خداوند درهم کوبنده ظالمان و یاری کننده مظلومان و پشت و پناه بی پناهان و پیروز کننده رزمندگان و با درود و سلام به رهبر کبیر انقلاب اسلامی ایران امام خمینی و با سلام و درود به روان پاک شهدا از صدر اسلام تاکنون و با سلام و درود فراوان به امت شهید پرور ایران من وصیتنامه خود را آغاز می کنم.

در آغاز صحبتی دارم به امت شهید پرور و آن این است که مردم تا می توانید حضور خود را در صحنه نشان دهید و نگذارید که دشمن به داخل شما نفوذ کند ملت مسلمان این مسئله جنگ را فراموش نکنید. این جنگ جنگی است بین اسلام و کفر و تا می توانید جبهه را خالی نگذارید و با حضور خود در جبهه و پشت جبهه چنان مشتی به دهان آمریکا و ابرقدرتها بزنید که هرگز فراموش نکنند.

تاریخ تاکنون جنگی را به خاطر نداشته که جنگی بین دوکشور درگیرد و اینطور جوانان داوطلبانه بسوی جنگ بشتابند تنها ملت ایران است که در برابر این ابرقدرتهای جهانخوار ایستادگی کرده. برادران و خواهران این جنگ تحمیلی برای ما نعمتی بود اگر این جنگ نبود جوانان ما این طور خدایی و الهی نمی شدند این جنگ باعث شد که این جوانان یک دفعه خدایی بشوند. جوانانی که اول زندگیشان می باشد و آرزوهایی را در دل دارند با وجود این خانه و کاشانه خود را رها کرده و تمام مادیات دنیا را فراموش می کنند و به عشق الله بسوی جبهه روانه می شوند.

بله برادران و خواهران ما باید هرچه بیشتر حضور خود را در صحنه نشان دهیم. در اینجا صحبتی دارم با شما پدر و مادرم و آن این است که ای پدر و مادرم در شهید شدن من گریه نکنید با گریه کردن شما دشمن شاد می شود. شهادت منتهای آرزوی هر مسلمانی می باشد. شهادت چیزی است که همه کس لیاقت آن را ندارند و کسی که شهید می شود تمام گناهانش ریخته می شود و در بهشت جایی مخصوص شهیدان می باشد و در روز قیامت صحرای محشر از نور شهیدان روشن می گردد. بله پدر و مادرم شما با شهید شدن من نباید ناراحت باشید بلکه باید شاد باشید که با شاد بودن شما دشمن ضعیف می گردد . پدر و مادرم در طول زندگی نتوانستم زحمات شما را جبران کنم شما که مرا بزرگ کردید و به این سن و سال رساندید و من نتوانستم در زندگی کمک ناقابلی به شما کرده باشم از این جهت عذر می خواهم و امیدوارم که مرا حلال کنید.

شما مادر عزیزم که شبها بی خوابی کشیدید و مرا بزرگ کردید تا مرا به این سن و سال رساندید ولی من زحمات شما را جبران نکردم از این جهت از شما عذر می خواهم و امیدوارم که مرا حلال کنید. پدر و مادرم شما نباید در تشییع جنازه من گریه کنید بلکه باید شاد باشید که فرزند شما در راه خدا شهید شده و زیاد برای من عزاداری نکنید زیرا من به آرزوی خود رسیده ام. در اینجا صحبتی دارم با شما خواهرانم و آن این است که ای خواهران گرامی شما باید مانند حضرت زینب کبری(س) در برابر دشمن ایستادگی کنید و هرگز در شهید شدن من گریه نکنید باید زینب وار چنان مشتی به دهان دشمن بزنید و دشمن را رسوا کنید که هرگز فراموش نکند.

شما با شاد بودن خود دشمن را نابود کنید و نگذارید دشمن شما شاد شود و سفارش من همین است من در اینجا از تمام افراد خانواده معذرت خواهی می کنم که در خانه نتوانستم به شما کمک کرده باشم. در اینجا با شما پدر و مادر عزیزم و گرامی و عزیزتر از جانم خداحافظی می کنم و همه شما را به خدای بزرگ می سپارم و همچنین شما خواهرانم همگی شما را بدست خداوند می سپارم و از شما ملت شهیدپرور هم خداحافظی می کنم به امید دیدار در بهشت جاویدان و پابرجا و نابود نشدنی.

پدر و مادرم امیدوارم که در بهشت همدیگر را ملاقات کنیم از خداوند بزرگ بخواهیم که گناهان مرا بیامرزد و مرا از تفت تشییع جنازه کنید و در میدان امام نماز من را بخوانید بعد در قبرستان حسینی مرا بخاک بسپارید. نزدیک بود فراموش بکنم که ای دانش آموزان، همکلاسی و ای معلمان شما تا می توانید درس خود را ادامه دهید که در آینده چرخهای این مملکت بدست شما بچرخد از همه شما خداحافظی می کنم. خداحافظ پدر و مادر و خواهران و برادران و دانش آموزان به امید پیروزی رزمندگان اسلام . خدایا خدایا تا انقلاب مهدی خمینی را نگهدار پدر و مادر من راضی ندارم که برای من گریه کنید اگر دلتان شکست برای حسین فاطمه (س) گریه کنید.

والسلام
شهید ناقابل یوسفعلی فلاح حسینی