زندگی‌نامه شهید مدافع سلامت «گلنار قیامتی»

پرستاری که فداکاریش تندیس شد

فرزند شهید قیامتی درباره افتخارات پس از شهادت مادرش می‌گوید: «مادرم به عنوان شهروند نمونه استان شناخته و در اولین همایش شهدای سلامت، جزء شهدای خاص قرار معرفی شد. در این مدت تندیس قهرمان ملی توسط وزیر بهداشت، تندیس شهیده سلامت در روز پزشک و روز همدان، تندیس دکتر افتخاری و پرستار نمونه توسط معاون وزیر بهداشت، تندیس قهرمان استان توسط رئیس کل نظام پزشکی و بیش از 30 لوح تقدیر و تندیس توسط مسئولین کشوری و استانی به خانواده ما اهدا شد که این همه تداعی کننده شجاعت و ازخودگذشتگی مادرم است.»

کد خبر: ۵۴۴۵۵۳

شنبه - ۱۲ آذر ۱۴۰۱ / 1401 12 September

نوید شاهد: شهید «گلنار قیامتی» فرزند «غلامرضا»، 19 تیر ماه 1341 در محله قدیمی مصلی از شهر همدان دیده به جهان گشود. 2 برادر و 4 خواهر دیگر نیز داشت. پدرش «درویش رضا» یکی از دوستداران و مداحان قدیمی اهل بیت(ع) بود که بیش از 60 سال سابقه فعالیت داشت.

شهید قیامتی دیپلمش را گرفت و پس از ازدواج با همسرش برای زندگی از محله قدیمی که زندگی می‌کردند به محله سبدبافان رفتند. ثمره زندگی مشترکشان 2 پسر و 3 دختر بود. به دلیل مشکلات فراوانی که برای کسب و کار همسرش پیش آمد، مشغول به کار شد و پا‌به‌پای همسرش برای ساختن زندگی تلاش می‌کرد. کارش را از بیمارستان اکباتان آغاز کرد و یک سال همانجا ماند، سپس به بیمارستان فاطمیه رفت و 22 سال در بخش زایمان به عنوان بهیار فعالیت کرد. آنقدر به کار خود علاقه داشت که بیشتر متخصصین و مسئولین لقب آچار فرانسه را به او داده بودند.

شهید گلنار قیامتی بسیار مهربان و خیرخواه بود و این را تمام دوستان، آشنایان و همکارانش همیشه می‌گفتند: «هرکس با هر لهجه و زبانی که به بیمارستان می‌آمدند، هر کاری از دستش بر می‌آمد برایشان انجام می‌داد و همین موضوع باعث شده بود در بین مردم به ویژه روستاهای اطراف همدان دارای احترام خاصی باشد.»

هر کار خیری که از دستش بر می‌آمد برای فامیل، دوست، همسایه و غریبه انجام می‌داد.

پرستار شهید قیامتی با ورود ویروس منحوس کرونا با هزینه شخصی خود ماسک تهیه می‌کرد و به افراد بدون ماسک که وارد بیمارستان می‌شدند، ماسک می‌داد و به همه مراجعین گوشزد می‌کرد که کرونا را جدی بگیرند.

در زمان شیوع کرونا با از خودگذشتی بسیار به بیماران خدمت می‌کرد تا اینکه خودش هم به این بیماری مبتلا و به همین دلیل، 30 مهر ماه 1399 در بیمارستان سینا بستری شد و 18 آبان 1399 به فیض شهادت نائل آمد. فرزند شهید قیامتی می‌گوید: «پس از 2 سال که از شهادت مادرم می‌گذرد اما همچنان نام و یاد و خاطرش بر سر زبان‌هاست. در طول این 2 سال چندین بار توسط مسئولین برای مادرم مراسم گرفته شد. برای من و اعضای خانواده‌ام باعث افتخار است که چنین مادر مهربان، شجاع و فداکاری داشتیم. در این مدت اردوهای جهادی زیادی به نام مادرم برگزار شد.

سال گذشته مادرم به عنوان شهروند نمونه استان شناخته و در اولین همایش شهدای سلامت، جزء شهدای خاص قرار معرفی شد. در این مدت تندیس قهرمان ملی توسط وزیر بهداشت، تندیس شهید سلامت در روز پزشک و روز همدان، تندیس دکتر افتخاری و پرستار نمونه توسط معاون وزیر بهداشت، تندیس قهرمان استان توسط رئیس کل نظام پزشکی و بیش از 30 لوح تقدیر و تندیس توسط مسئولین کشوری و استانی به خانواده ما اهدا شد که این همه تداعی کننده شجاعت و ازخودگذشتگی مادرم است.

در ادامه چند عکس از شهید قیامتی را با هم می‌بینیم.