فرازی از وصیت‌نامه شهید «احمد اکبری»؛

شهادت تنها راه نجات از آتش دوزخ است

شهید مفقودالاثر «احمد اکبری» در وصیت‌نامه‌اش می‌نویسد‌: «آنچه به وحشتم مى‌اندازد، روز قیامت و شدت گناهان دنیاست و اینکه هر چه کنم، امید به رهایى از آتش دوزخ نیست و تنها یک راه نجات هست که مى‌توان امیدوار بود و آن شهادت است ...»

کد خبر: ۵۴۴۳۹۹

پنجشنبه - ۱۰ آذر ۱۴۰۱ / 1401 10 September

به گزارش نوید شاهد استان قزوین،  شهید احمد اکبری، دهم آذر ماه سال ۱۳۴۹، در روستای نودوز از توابع شهر آبیک به دنیا آمد، پدرش محرمعلی، کارگر بود و مادرش امی‌بانو نام داشت، تا اول راهنمایی درس خواند و کارگر بود. این شهید بزرگوار از سوی بسیج در جبهه حضور یافت، بیست و چهارم خرداد ماه سال ۱۳۶۷ در شیخ‌محمد عراق به شهادت رسید، پیکرش مدت‌ها در منطقه بر جا ماند و سال ۱۳۷۷ پس از تفحص در گلزار شهدای شهر قزوین به خاک سپرده شد.

متن وصیت‌نامه شهید احمد اکبری :

این‎جانب احمد اکبرى، جهت ادای تکلیف خود، چند کلمه‌اى وصیت مى‌کنم و امیدوارم که خداوند مرا ببخشد؛ زیرا من گناه بسیار کرده‌ام. شهادت مرتبه‌اى نیست که همه لایق آن باشند.

این وصیت‌نامه را هم از آن بابت مى‌نگارم که احتمال شهادت برایم بسیار بعید مى‌باشد ولى به هر حال، آرزو بر جوانان عیب نیست! آنچه به وحشتم مى‌اندازد، روز قیامت و شدت گناهان دنیاست و اینکه هر چه کنم، امید به رهایى از آتش دوزخ نیست و تنها یک راه نجات هست که مى‌توان امیدوار بود و آن شهادت است؛ چرا که خداوند وعده داده است که اولین قطره خون شهید که ریخته شود تمام گناهانش پاک مى شود.

البته این را هم مى‌دانم که شهید باید مراحل مقدماتى را در این دنیا طى کند و هیچ کس بدون طى مراحل لازم به این افتخار ببخشید، ناتمام ماند! به سمت کردستان حرکت داریم.