شهید مدافع سلامت «حسن میانه‌ساز» در کمک به دیگران پیشتاز بود

«پدرم تلاش می‌کرد که مشـکل کسـی را حـل کنـد، در کمک بـه دیگران پیشتاز بود و بیشـتر از هـرکاری ابراز رضایت می‌کرد و ارتباط با خدا را دوسـت داشـت....» آنچه می‌خوانید بخشی از خاطرات شهید مدافع سلامت «حسن میانه‌ساز» است که به مناسبت ولادت حضرت زینب(س)، روز پرستار تقدیم حضورتان می‌شود.

کد خبر: ۵۴۴۳۸۰

چهارشنبه - ۰۹ آذر ۱۴۰۱ / 1401 09 September

به گزارش نوید شاهد استان قزوین،  شهید مدافع سلامت حسن میانه‌ساز متولد شهر قزوین در سال ۱۳۳۹ بود و شغل پرستاری داشـت. این شهید بعـد از اخذ مدرک دیپلـم در دوره جنگ به خدمت سـربازی رفـت. البته چندین بار هم از طرف بیمارسـتان به جبهه اعزام شـد.

شهید میانه‌ساز که دوره‌هـای بهیاری را گذرانده بـود بعـد از مدتی به اسـتخدام بیمارسـتان درآمد و حدود سـال ۱۳۶۶ دوباره به جبهه رفت و ۳۰ ماه خدمت کرد.

این شهید گرانقدر بعد از جبهه در بیمارستان شهید رجایی قزوین استخدام شد و پس از ۳۰ سال خدمت صادقانه به افتخار بازنشستگی نایل گشت. اما با تأسیس بیمارستان مهرگان قزوین از آنجایی که معتمد پزشـکان بود از او درخواسـت شد تا در این بیمارسـتان تجربیات خود را به جوان‌تر‌ها منتقل کنند. حدود ۹ سـال هم در بیمارستان مهرگان شاغل بود که به طور کلی ۳۹ سال در بیمارستان فعالیت کرد.

این مدافع سلامت با توجه به شیوع ویروس کرونا و نیاز به کمک‌های جهادی در بیمارستان‌ها، به‌واسطه روحیه ایثارگـری که داشـت، مجدد به بیمارستان برگشت و در راه خدمت به مردم دچار این ویروس منحوس شد و سرانجام یکم آبان ماه ۱۳۹۹ به شهادت رسید.

شهید مدافع سلامت حسن میانه‌ساز در کمک به دیگران پیشتاز بود

محسـن میانه‌سـاز فرزند شـهید مدافع سلامت "حسـن میانه‌ساز" روایت می‌کند: در ابتدا باید بگویم پدرم انسـان بسـیار مذهبی و مقیدی بود. در بسـیاری از مناسـبت‌های دینـی روزه می‌گرفـت. بی‌ریـا بود و در شـغل خودش بسـیار خالصانه کار می‌کرد. سعی داشت تا با بقیە افراد، خاضعانه رفتار کند و هیچ تکبری در او ندیدم.

از طرف دیگر دوست داشت تا تجربه خودش را در اختیار جوان‌هـا قرار دهد. سـعی می‌کرد تا موضوعـات جدیدی را یاد بگیرد. اینطور نبـود کـه به دانسـته‌های قبلی خودش اکتفـا کند؛ یکی از مـواردی که به آن خیلی توجه می‌کرد، قرآن و تفسـیر سـوره‌های قرآن بود یعنی تلاش می‌کرد خودش هم آیات قرآن را تفسـیر کند.

پدرم تلاش می‌کرد که مشـکل کسـی را حـل کنـد، در کمک بـه دیگران پیشتاز بود و بیشـتر از هـرکاری ابراز رضایت می‌کرد و ارتباط با خدا را دوسـت داشـت. به موضوع دیگری که توجه زیادی داشت، حلال و حرام بود. همکاران او می‌گفتند: هیچ وقت از غذای بیمارسـتان استفاده نمی‌کـرد؛ چـون معتقـد بود هزینۀ بیمارسـتان بـرای بیمـاران و خانواده‌های آن‌ها زیاد است و مجبور می‌شوند که مریض خود را اینجا بستری کنند. شاید راضی نباشند.

حتی همکاران او هم به خصلت‌ها و ویژگی‌های رفتاری مثبت پـدرم اذعـان دارنـد و آن‌ها به ما می‌گوینـد پدرتان در بند مادیـات نبود. فوت ایشـان برای خانوادۀ ما سـخت اسـت، چون ما یک خانوادۀ منسجم هستیم و بنا بر ویژگی‌های خلاقی پدر همیشه سعی کردیم از همدیگر حمایت کنیم.