گفتگو با همسر جانبازِ 70 درصدِ شهید به مناسبت روز پرستار

معنای «ما رایت الا جمیلا» را در زندگی با همسر جانبازم دریافتم

«سهیلا سرگزی» می‌گوید: ما همسران، در لحظه لحظه‌ی زندگی با جانبازان، با تاسی از حضرت زینب (س) مشکلات خودمان را حل می کنیم، سختی‌های پرستاری و همچنین سختی‌های زندگی و تیمار فرزندان حتی پس از شهادت این بزرگواران همیشه با یاد حضرت زینب (س) و صبر و بردباری ایشان قابل تحمل است که همه می‌شود لمس معنای ما رایت الا جمیلای حضرت زینب (س).

کد خبر: ۵۴۴۲۸۵

سه‌شنبه - ۰۸ آذر ۱۴۰۱ / 1401 08 September

به گزارش نوید شاهد سیستان و بلوچستان، هرساله ولادت حضرت زینب (س) را روز پرستار می‌نامند، علت نام گذاری  روز ولادت با سعادت بانوی قهرمان کربلا به نام روز پرستار این است که این بانوی گرامی، پرستاری امام زین العابدین (ع) و دیگر بیماران و مصیبت زدگان واقعه کربلا را برعهده داشتند. به همین منظور در آستانه نهم آذر، تولد بانوی قهرمان کربلا،  همسر جانباز 70 درصد شهید «حسین کیخا» گفتگویی با نوید شاهد داشت که در ادامه می‌خوانیم.

این همسر جانباز 70 درصد شهید خود را معرفی نمود و بیان داشت: بسم الله الرحمن الرحیم، اینجانب سهیلا سرگزی همسر طلبه بسیجی جانباز قطع نخاع و شیمیایی جنگ تحمیلی شهید حاج حسین کیخا هستم. شهید یکبار در عملیات والفجر 8 در منطقه فاو در بهمن ماه سال 1364 بر اثر بمباران شیمیایی دشمن دچار مصدومیت با گاز خردل از ناحیه چشم و ریه شد. مجددا در عملیات کربلای 5 در دی ماه سال 1365 به جبهه بازگشت و در این عملیات از ناحیه سینه و پشت بر اثر اصابت ترکش خمپاره بین دو کتف، قطع نخاع شد و به فیض عظمای جانبازی بالای 70 درصد رسید.

سرگزی افزود: در سال 1369 خداوند به بنده این توفیق را داد که عاشق کسی بشوم که خودش عاشق خدا بود و به لطف و عنایت خداوند، جوانی‌ام را صرف پرستاری از کسی کردم که خودش جوانی‌اش را در سن 18 و 19 سالگی فدای اسلام و وطن کرد. پس از ازدواج، حاج حسین به تحصیلاتش ادامه داد و موفق به اخذ دیپلم تجربی شد و در بنیاد شهید به استخدام درآمد. در سال 1374 با دعای خیر پدر و مادرها و حاج حسین، خداوند دو دختر که دو قلو بودند به نام‌های فاطمه و زهرا، با توسل به حضرت فاطمه زهرا (س) به ما هدیه شد.

وی گفت: همسر شهیدم تحصیلات خودش را ادامه داد و در سال 1381 موفق به اخذ مدرک کارشناسی در رشته‌ی حقوق قضایی شد. پس از آن به مدت 32 سال زندگی ویلچر نشینی صابر و شاکر درگاه حق و حاضر در همه ی صحنه‌های سیاسی، مذهبی، اجتماعی و انقلابی پیرو ولایت باقی ماند تا اینکه بر اثر جراحات باقی مانده از جنگ تحمیلی با همان سینه ی پر سوز و پهلوهای کبود در آبان ماه سال 1397 به آرزوی دیرینه‌اش و همچنین به جمع یاران شهیدش در عملیات کربلای 5 پیوست و مصداق آیه شریفه و من المومنین رجال صدقوا شد.

دلیل انتخاب این همسر

این پرستار جانباز 70 درصد، در پاسخ به این سوال که با توجه به جانباز بودن همسرتان، چرا او را انتخاب کردید بیان داشت: حاج حسین پسر خاله‌ام بود و از قبل، ایشان را می‌شناختم. وی اخلاق و رفتار بسیار خوبی داشت ولی بعد از جانبازی واقعا تصمیم خیلی سختی برایم بود. اگر یاری و لطف خداوند و راهنمایی‌هایی که به واسطه‌ی خواب‌های معنوی می‌گرفتم نبود، واقعا نمی توانستم این زندگی را شروع کنم. خواست خداوند بود که دل پدر و مادرم را آرام کرد تا رضایت به ازدواج با جانبازی که بالای 70 درصد جانبازی داشت، بدهند.

وی در ادامه سخنانش افزود: بنده همیشه به دنبال انجام کار خیر و تقرب به خدا بودم و شاید به تعبیر من این توفیق و خیر بزرگ در زندگی من رقم خورد. در واقع همسران جانبازان با همان نیتی که جانبازان به جبهه رفتند و جهاد کردند، آنها نیز عاشقانه پا در زندگی گذاشتند.

خاطرات دوران پرستاری

سرگزی درباره دوران پرستاری و بیماری‌های حاج حسین که کم نبود، گفت: شاید ایام و روزهایی بود که ایشان در طب می‌سوخت و سوزش در کتف و ستون فقرات و زخم‌های بستر، تمام بدنش را دچار سوزش و آسیب‌های عصبی ناشی از مشکلات نخاعی می‌کرد. گاهی عفونت‌های کلیوی و تب و لرزهای بسیار شدید آزارش می‌داد و به طور کلی بیش از 70 درصد از سلامت ایشان همیشه درحال تهدید بود، در واقع بیشتر از 70 درصد از کارافتادگی داشت و وی با مشکلات خیلی زیادی دست و پنجه نرم می‌کرد.

وی در ادامه افزود: گاهی اوقات حتی به مدت یک هفته یا یک ماه یا حدود سه ماه و در سال 1395 حدودا پنج ماه و نیم حاج حسین فقط بر روی یک پهلو و به روی شکم می خوابید و فقط در زمان استحمام بر روی ویلچر می نشست. این روال معمولی زندگی‌اش بود که خیلی سخت بود ولی ایشان همیشه روحیه عالی و ایمان سرشاری داشت و به تعبیر بنده روح حاج حسین به مقدار جانبازی ایشان متعالی شده بود و بیشتر از 70 درصد روح حاج حسین از جسمشان جدا و متعالی بود. اگر کسی  او را نمی شناخت متوجه نمی شد که ایشان بیشتر از 70 درصد جانبازی دارد همیشه شاد، خندان و صبور بود و هیچگاه شکوه و گلایه نمی‌کرد و شاکر بود.

مددجویی از حضرت زینب(س)

همسر جانباز شهید حسین کیخا در پاسخ به این سوال که در این دوران پرستاری چگونه از حضرت زینب (س) مدد گرفتید، بیان کرد: ما همسران، در لحظه لحظه‌ی زندگی جانبازان و شهدا با تاسی از حضرت زینب (س) مشکلات خودمان را حل می کنیم، سختی‌های پرستاری و همچنین سختی‌های زندگی و تیمار فرزندان حتی پس از شهادت این بزرگواران همیشه با یاد حضرت زینب (س) و صبر و بردباری ایشان قابل تحمل است. در زندگی جانبازان و شهدا این دردها، رنج‌ها و مشقات برای ما رنگ و بوی دیگری می‌گیرد و چون این درد و رنج پرستاری از یک جانباز راه اسلام و وطن هست و پس از آن درد هجر و فراق همان عزیز و دل تنگی‌های فرزندانشان، همه می‌شود لمس معنای ما رایت الا جمیلای حضرت زینب (س).

خصوصیات اخلاقی جانباز شهید

وی یادآور شد: شهید پایبند به آداب و اخلاق اسلامی بود، خندان، مهربان، دلسوز و بسیار صبور و شاکر درگاه حق بود. ایشان بهترین فرزند برای والدینشان و همسری مهربان و تکیه‌گاه برای بنده و پدری دوست و صمیمی برای فرزندان خودش بود. ایشان فرد معتقدی بود و واجبات خودش را انجام می‌داد. گاهی ایام حتی شده دراز کشیده نمازش را می‌خواند. ایشان تا لحظه شهادت نماز قضایی به گردن نداشت و این باعث افتخار برای من و سعادت برای خودش هست. در حل مشکلات مردم فوق العاده کوشا بود، در آشتی و اصلاح ذات البین پیشقدم بود. همیشه به فرمایش امام علی (ع) جوری عبادت می کرد که گویا این نماز آخرش هست و هم برای زندگی تلاش می کرد که گویا صد سال دیگر در این دنیا زندگی خواهد کرد.

چگونگی تحمل شرایط زندگی با یک جانباز

همسر جانباز 70 درصد در پاسخ به این سوال که شما و فرزندانتان چگونه با این شرایط همسرتان کنار آمدید بیان کرد: من و دخترانم بعد از جانبازی حاج حسین، وارد زندگی او شده بودیم و در واقع حسرت های زیادی در دل من و دخترانم به جا مانده از اینکه هیچ وقت حاج حسین را ایستاده ندیدیم. هیچ وقت مثل یک پدر سالم فرزندانش را در آغوش نتوانست بگیرد و با آنها بازی کند و بدود. هیچ وقت در کنار ایشان باهم قدم نزدیم و هیچ وقت قد و قامت حاج حسین را ندیدیم.

وی افزود: به نسبت یک همسر و پدر سالم، روزهای سختی را روی تخت بیمارستان و اتاق های عمل گذراندیم و ماهم در کنار ایشان درد کشیدیم و زجر دیدیم. برای ما و همه ی خانواده‌های جانبازان درصد بالا، خیلی سخت است که ببینیم عزیزمان درد و زجر می کشد اما تنها چیزی که شاید این دردها را به افتخار تبدیل می‌کند این است که این حسرت‌ها و زخم‌ها و دردی که همسر و پدر می‌کشد، در واقع جهاد برای اسلام و زنده نگه داشتن دین و همچنین دفاع از وطن و میهن اسلامی بوده و این تفکر منجر به صبوری و افتخار می‌شود.

تبریک روز پرستار به همسران جانبازان

این پرستار جانباز شهید افزود: به عنوان کسی که 28 سال از بهترین سال‌های عمرم را پرستار و همدم یک جانباز قطع نخاع و شیمیایی بودم و از چهار سال قبل این توفیق از من سلب شده اعتراف می کنم من پرستار جسم او بودم و حاج حسین پرستار روح من بود. خدمت تمامی همسران جانبازان، ولادت حضرت زینب (س) و روز پرستار را تبریک می‌گویم و برای تمامی آنها آرزوی صبوری و سلامتی دارم، همچنین از این لحاظ تبریک مضاعف دارم برای بانوانی که هنوز توفیق پرستاری و همسری با عزیزان جانباز را دارند، انشالله قدردان این نعمت و موهبت الهی باشند.

وی در ادامه افزود: هرچند که پرستاری بسیار سخت است و مشکلات روحی و جسمی فراوانی برای شما به همراه خواهد داشت، ولی یادتان باشد که این جانبازان در واقع واسطه فیض و تقرب ما به خداوند هستند و باید قدردان این نعمت و لطف و عنایت خداوند باشیم. باید از این جهت به قضیه نگاه کنیم تا دردها و رنج‌ها راحت‌تر شود. ناگفته نماند هرچه می‌گذرد و سن جانبازان ما بالاتر می‌رود، جراحاتشان عمیق‌تر و دردهایشان بیشتر می‌شود. از خداوند بزرگ برای همه ی جانبازان شفای عاجل و برای همه ی همسران و پرستاران واقعی، سلامتی و اجر صبوری مسئلت دارم.

توصیه‌ای به نسل جوان

وی در پایان سخنانش خاطرنشان کرد: به همه بخصوص جوانان توصیه می کنم اتصالتان را با خداوند حفظ کنید. بایدها و نبایدها و حدود الهی را رعایت کنید. خداوند خودش راه را برای تقرب باز و هموار خواهد کرد. آن وقت هم دنیا را دارید و هم عقبی را.

گفتگو از فرزاد هراتی