خاطره‌ای از شهید بهمن امیری «24»

خون شهدا در صفحات تاريخ

شهيد «بهمن اميری» در دفتر خاطرات خود می‌نویسد: «امروز خبر مفقود الاثر شدن دو تن از سربازان حضرت مهدی(عج) که با آنها آشنايی داشتم به گوشم رسيد خيلی در روحيه‌ام اثر گذاشت و...» متن کامل خاطره بیست و چهارم این شهید گرانقدر را در نوید شاهد بخوانید.

کد خبر: ۵۴۳۷۶۰

سه‌شنبه - ۱۵ آذر ۱۴۰۱ / 1401 15 September

به گزارش نوید شاهد فارس، شهيد «بهمن اميری» یکم فروردین سال 1345 در شهرستان نی ريز دیده به جهان گشود. 7 ساله بود که راهی مدرسه شد و تحصیلات ابتدایی را با موفقیت پشت سرگذاشت. دوران راهنمایی را در مدرسه فاطمی و دوره هنرستان را در مدرسه آب باریک شیراز گذراند. پس از آن به عضویت سپاه پاسداران درآمد و عازم جبهه نبرد شد. وی پس از سالها مجاهدت سرانجام 4 تیر ماه 1367 آسمانی شد.

بیشتر بخوانید: شوش دانیال // قسمت 23

متن خاطره خودنوشت قسمت «24» : خون شهدا در صفحات تاريخ

روز 6 مرداد سال 1364 خوابيده بودم که خواب يکی از شهيدان والا مقام را ديدم. خواب شهيد علی جوکار که در جبهه غرب يعنی سومار شهيد شده‌اند. روحش شاد باد.

صبح 8 مرداد سال1364 امروز خبر مفقود الاثر شدن دو تن از سربازان حضرت مهدی(عج) که با آنها آشنايی داشتم به گوشم رسيد خيلی در روحيه‌ام اثر گذاشت و اين سؤال از ذهنم گذشت که اين‌ها که بودند برای چه رفته‌اند؟ و از چه قشری از جامعه بودند؟

برادران شمشاد و قربان محمدی دو تا از مظلومترين بچه‌های ده ما، بچه‌هايی که بنظرم معصوم بودند. اين زحمت‌کش‌ها؛ اينها که از محروم‌ترين قشر جامعه و از والاترين بچه‌های اين روستا بودند بچه‌هايی که يادم نمی‌آيد آنها را زمانی بيکار يافته باشم.

بچه‌هايی که زمستان و تابستان برايشان نداشت يکی از برادران تعريف می‌کرد که با چه خشمی دشمنان اسلام را نيست و نابود می‌کردند. می‌گفتند شمشاد دندان‌هايش را روی هم می‌گذاشت و باخشم نارنجک به سنگرها می‌انداخت.

اين‌ها که مانند علی(ع) وقتی وارد جنگ می‌شد همه لشکر را تار و مار می‌کردند. فقط به خاطر اينکه احکام اسلام پياده شود. فقط همين و بس. فراموش نکن که اين‌ها صفحات خونين تاريخ را رنگ‌آميزی می‌کنند.

انتهای متن/