خاطرات شفاهی والدین شهدا؛

کاش مادرم دعا کند که شهید شوم!

شهید «صیدنورالدین صیدی» از شهدای دفاع مقدس است که آبان ماه 1359 در جبهه سومار به درجه رفیع شهادت نایل آمد. خیلی دوست شهید شود و بارها می گفت کاش مادرم برایم دعا کند که شهید شوم. در ادامه فیلم مصاحبه با مادر گرانقدر شهید منتشر می شود.

کد خبر: ۵۴۳۵۴۴

چهارشنبه - ۲۵ آبان ۱۴۰۱ / 1401 25 August

به گزارش نوید شاهد ایلام؛ شهید صیدنورالدین صیدی سال 1339 در روستای جانجان شهرستان سیروان دیده به جهان گشود، تا پایان مطع ابتدایی تحصیل کرد. و در سال 1359 به علت عشق و علاقه شهید به امام راحل و دفاع از کشور اسلامی حتی قبل از اینکه به عنوان مشمول به خدمت مقدس سربازی فراخوانده شود خود را به مراکز انتظامی معرفی و دفترچه آماده به خدمت دریافت و به خدمت مقدس سربازی اعزام شد.

پس از گذراندن دوران آموزشی در پادگانهای کشور اسلامی به پادگان اسلام آباد غرب منتقل شد، پس از ماهها حضور در جبهه های جنگ حق علیه باطل یک روز که خانواده از شهید می خواستند که به پشت جبهه برگردد، گفته بود اگر شما آنجا بودید هیچگاه چنین درخواستی را از من نمی کردید چون کشور اسلامی ما مورد تجاوز بیگانه قرار گرفته است تا پایان جنگ در جبهه خواهم ماند.

سرانجام  بیست و سوم آبان ماه 1359 در جبهه جنگی سومار از ناحیه سینه چپ مورد اصابت ترکش قرار گرفت و به دیدار معبود خویش شتافت که آرزوی شهید هم همین بود. و به عنوان اولین شهید روستای جانجانروستای محل تولدش همیشه در اذهان ماندگار است.

{$sepehr_media_896532_400_300}