هر وقت عروس شدن از جهیزیه‌شان کم می‌کنیم!

«گاهی از دست‌شان ناراحت شده و می‌گفتم چرا حواستان را جمع نمی‌کنید در چنین مواقعی محمدعلی با شوخی و خنده به دادشان می‌رسید و می‌گفت عیب ندارد درعوض هر وقت عروس شدن از جهیزیه‌شان کم می‌کنیم ...» آنچه می‌خوانید بخشی از خاطرات شهید «محمدعلی برجی» است که تقدیم حضورتان می‌شود.

کد خبر: ۵۴۳۴۵۵

سه‌شنبه - ۲۴ آبان ۱۴۰۱ / 1401 24 August

به گزارش نوید شاهد استان قزوین، شهید محمدعلی برجی، سوم فروردین ۱۳۳۲ در روستای ناصرآباد از توابع شهر قزوین به دنیا آمد، پدرش یوسف (فوت۱۳۴۸) کشاورز بود و مادرش رقیه نام داشت، تا اول راهنمایی درس خواند، سال ۱۳۵۱ ازدواج کرد و صاحب چهار پسر و دو دختر شد. این شهید بزرگوار به عنوان پاسدار در جبهه حضور یافت، سوم دی ۱۳۶۵ با سمت معاون فرمانده گروهان در خرمشهر بر اثر اصابت ترکش به سر، شهید شد و مزار او در گلزار شهدای شهر زادگاهش واقع است.

مریم رحیمی همسر شهید محمدعلی برجی روایت می‌کند: اوایل دهه شصت هنوز روستای ناصرآباد آب لوله‌کشی نداشت و اهالی مجبور بودند برای آشامیدن، پخت‌وپز و شست‌وشو از آب چشمه استفاده کنند. معمولاً روزی یک یا دو بار تمام ظروف یا لباس‌ها را داخل تشت مسی بزرگی گذاشته و تشت را روی سرمان گرفته و به چشمه می‌رفتیم.

بین جوان‌تر‌ها مرسوم بود که تشت پر از لباس یا ظرف را روی سرشان می‌گرفتند بعد دست‌هایشان را از لبه‌های تشت برداشته و سعی می‌کردند تعادل آن را روی سرشان حفظ کنند. حتی گاهی پیش می‌آمد که درهمان حال مسابقه سرعت هم می‌گذاشتند تا ببیند چه کسی می‌تواند زودتر از همه و بدون اینکه تنش بیفتد به مقصد برسد.

اشرف و رباب هم کم سن و سال بودند و هم کم‌تجربه. اما گاهی وسوسه شده و در این مسابقه شرکت می‌کردند. زیاد کردن سرعت همانا و ریختن ظروف از داخل تشت و شکستن استکان‌ها همانا.
آن وقت بود که از خجالت سرشان را پایین انداخته و با شرمندگی از من عذرخواهی می‌کردند.

گاهی از دست‌شان ناراحت شده و می‌گفتم چرا حواستان را جمع نمی‌کنید لطفاً دفعه بعد بیشتر مراقب باشید در چنین مواقعی محمدعلی با شوخی و خنده به دادشان می‌رسید و می‌گفت عیب ندارد در عوض هر وقت عروس شدن از جهیزیه‌شان کم می‌کنیم.

منبع: کتاب بدرقه باران