خاطره خودنوشت شهید عسکر زمانی «23»

پیامی در عکس‌های مردم سوری برای مردم ایران

شهید «عسکر زمانی» در دفتر خاطرات خود می‌نویسد: «وقتی به خودم به خانه و محله و دوست و شهر و کشور خودم فکر می‌کنم به این نتیجه می‌رسم که ما چه آینده‌ای داریم؟ این‌ها چه کار کردند که به این روزگار افتادند و ما داریم چه کار می‌کنیم؟...» متن خاطره بیست و سوم این شهید بزرگوار را در نوید شاهد بخوانید.

کد خبر: ۵۴۳۳۰۵

پنجشنبه - ۰۳ آذر ۱۴۰۱ / 1401 03 September

به گزارش نوید شاهد فارس، شهید «عسکر زمانی» 11 بهمن سال 1372 در روستای تیرازجان از توابع شهرستان ممسنی و رستم دیده به جهان گشود. تحصیلات خود را در زادگاهش تا مقطع دیپلم با نمرات عالی گذراند. پس از دوران تحصیلی بی‌درنگ به خدمت مقدس سربازی رفت و در پادگان 07 کازرون مشغول آموزش گردید. چند ماهی از خدمت نظام وظیفه نگذشته بود که در دانشگاه سراسری «مهندسی برق» و دانشگاه امام حسین (ع) پذیرفته شد. او با علاقه ای که به ولایت داشت دانشگاه امام حسین(ع) را برگزید. وی سرانجام در 16 بهمن ماه 1394 در دفاع از حرم اهل بیت در سوریه به شهادت رسید.

بیشتر بخوانید: آرامش آخرت پدر و مادرم// قسمت 22

متن خاطره خودنوشت قسمت «23» : پیامی در عکس‌های مردم سوری برای ما

چهارشنبه 11:55 / توی این چند روزی که آمدیم این‌جا، خونه‌های زیادی را سر زدیم. خونه‌هایی را می‌بینیم که تمیز آماده و محکم و تازه ساخت هستند. خاطره‌هایی از صاحبان خانه‌ها می‌بینیم که یک انسان وقتی به آن‌ها نظر می‌اندازد از شدت ناراحتی نمی‌داند که چه کار کند.

عکس‌هایی از خانواده‌ها می‌بینید که گویای روزهای خوش آن‌ها هست و در انتظار آینده‌ای رویایی نشسته‌اند. دل خوش کرده‌اند به آینده‌ای که در انتظار است، اما غافل از این‌که آینده‌ای که آن‌ها در انتظار آن نشسته‌اند آن آینده‌ای نیست که می‌خواهند.

پیامی از بهشت به مردم ایران

وقتی به خودم به خانه و محله و دوست و شهر و کشور خودم فکر می‌کنم به این نتیجه می‌رسم که ما چه آینده‌ای داریم؟ این‌ها چه کار کردند که به این روزگار افتادند؟ و ما داریم چه کار می‌کنیم؟ و چه آینده‌ای را برای خودمان رقم خواهیم زد؟

مگر این نیست که هیچ قومی تغییر نمی‌کند الا این‌که خودش بخواهد و مگر آینده را خودمان رقم نمی‌زنیم؟ پس این‌ها خودشان این وضعیت را خواسته‌اند. یعنی نتیجه اعمال خودشان هست. حالا بنگریم به این‌که ما چه اعمالی داریم انجام می‌دهیم و چه نتیجه‌ای حاصل اعمال و دست‌رنجمان می‌شود و چه آینده‌ای را برای خودمان و خانوادمان و روستایمان و شهرمان و کشورمان دست و پا کرده‌ایم و می‌کنیم.

انتهای متن/