وقتی که خبر خواستگاری را شنیدم

از وقتی که خبر خواستگاری را شنیدم دلم بی قرار بود. شکرالله پاسدار بود. از همان هایی که در انقلاب و بعد از انقلاب و در جنگ حسابی گرد و خاک کرده بودند و مردم روی سر پاکی‎شان قسم می‏خوردند. و چه بهتر از این که مرد زندگی‎ات از پاک‎ترین افراد باشد.زندگینامه شهید شکراله صوفی از زبان همسر ایشان منتشر می‌شود.

کد خبر: ۵۴۲۶۳۶

دوشنبه - ۰۹ آبان ۱۴۰۱ / 1401 09 August

به گزارش نوید شاهد استان مرکزی، از وقتی که خبر خواستگاری را شنیدم دلم بی قرار بود. شکرالله پاسدار بود. از همان هایی که در انقلاب و بعد از انقلاب و در جنگ حسابی گرد و خاک کرده بودند و مردم روی سر پاکی‎شان قسم می‏خوردند. و چه بهتر از این که مرد زندگی‎ات از پاک‎ترین افراد باشد. از همان‎ها که برای انقلاب کوشیده بود. از همان بچّه‎هایی که عاشق حضرت امام بود و به قول خواهرش، به همه قوت قلب می‎داد که خیال‎تان راحت باشد این حکومت(ستم شاهی) رفتنی است. امام ما خواهد آمد و انقلاب ما به پیروزی خواهد رسید.

شهید شکر الله صوفی، متولد سال 1335 بود و خواندن و نوشتن می‎دانست؛ همه خوب می‎دانستیم که مرد زندگی است. حاصل ازدواج‎مان دختری بود که هر دو عاشق‏اش بودیم و برایش هزار آرزوی رنگارنگ در دل می‎پروراندیم.

امّا چاره چه بود! صدای پای جنگ به گوش می‎رسید و شکرالله ثابت کرده بود که هم مرد زندگی است و هم مرد میدان نبرد است و میدان برای دشمن خالی نخواهد کرد و لحظه ای مجال جولان به دشمن نانجیب نخواهد داد.

بچّه‎ها روی سرش قسم می‎خوردند. رفت و آمدش به جبهه دست خودش نبود؛ نیرویی ماورایی او را به سمت کربلای جبهه‎ها می کشید. من و دخترش بی تاب لحظه های رفتنش بودیم؛ چشم به راه و دل نگران.

او در گردان علی ابن ابیطالب(ع) معاون دسته بود.هفدهم آبان ماه سال 1362، خبر شهادتش در منطقه پنجوین عراق به گوش‌مان رسید که ترکش‎ها بی‎رحمانه سینه پر مهرش را دریده اند. اما هنوز حسرتی بزرگ در سینه داریم که ای کاش پیکرش را برای‎مان می‎آوردند تا لحظه‎ای بر مزارش بگرییم و آرام بگیریم؛ اما افسوس که از شکرالله حتی پیکری هم نزد ما نرسید که با دستان خود به خاکش بسپاریم.

منبع: اداره هنری، اسناد و انتشارات بنیاد شهید و امور ایثارگران استان مرکزی