سیری در کلام شهیدصادقی؛

من به دانشگاه امام حسین(ع) می‌روم!

شهید «سعید صادقی» از شهدای دوران دفاع مقدس است. او در وصیت‌نامه‌اش از جبهه با عنوان دانشگاه امام حسین (ع) یاد می‌کند.

کد خبر: ۵۴۲۳۳۷

چهارشنبه - ۰۴ آبان ۱۴۰۱ / 1401 04 August

به گزارش نوید شاهد البرز؛ شهیدسعید صادقی، بيست و نهم ارديبهشت1341، در شهرستان شيراز چشم به جهان گشود. پدرش علی و مادرش ايران نام داشت. تا پايان دوره متوسطه در رشته تجربي درس خواند و ديپلم گرفت. از سوی بسيج در جبهه حضور يافت. هفدهم آبان 1361 ، با سمت فرمانده گردان از تيپ امام سجاد (ع) در شلمچه به شهادت رسيد. پیکر او مدت‌ها در منطقه بر جا ماند و پس از تفحص، در امامزاده طاهر شهرستان كرج به خاك سپرده شد. برادرش غلامرضا نيز شهيد شده است.

آنچه در ادامه می‌خوانید متن وصیت نامه شهیدصادقی است.

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ‏

* إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذينَ يُقاتِلُونَ في‏ سَبيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُمْ بُنْيانٌ مَرْصُوصٌ *  (صف/4)

خداوند دوستدار جنگاوران است كه در راه او صف بسته و چون دژ نفوذ ناپذيرى نبرد مى‌كنند.

به نام خدا.  به نام خدايى كه به عشق او زنده‌ام، به عشق او مى‌جنگم و به عشق او مى‌ميرم. خداوندا! به روان مقدّس محمّد و آل محمّد رحمت فرست و ما را از آرزوى دراز بركنار دار و چنان كن كه به جاى آرزوها و آرمان ها در اعمال صالح اخلاص ورزيم و تو را به راستى و درستى عبادت كنيم. پروردگارا! چنان كن که شهادت مطلوب ما و محبوب ما و بهترين آرزوى ما باشد و ما را به‌سوى تو اى منبع لايزال وجود بازگردان. پروردگارا، شربت شيرين و گواراى شهادت را در كامم شيرين فرما و عروس شهادت را در چشم و بسترمان مأنوس و جلوه‌گر ساز و ميهمانى او را براى ما خجسته و فرخنده دار. من مى‌روم، همه‌ی ما می رويم، من می روم به كربلا می روم به دانشگاه امام حسين (ع)، مى‌روم به مكانى كه جوانانش از همه چيز خود گذشته و خون سرخشان را در شنزار داغ خوزستان تقديم اسلام مى‌كنند و در زير رگبار مسلسل ها و توپ ها به نماز جماعت مى‌ايستند و شب هايش را به مناجات و راز و نياز با خدا مى‌پردازند و نماز شب مى‌خوانند. مى‌روم به سرزمينى كه جوانان پانزده ساله‌اش همچون شهيد محمّد حسين فهميده براى نجات اسلام و يارى حسين با نارنجك به زير تاتك دشمن مى‌رود و جانش را فداى اسلام و يارى حسين مى‌كند. می روم به جايى كه در آنجا مى‌توان مهدى موعود (عج) را پيدا كرد و با او ديدار و پاى صحبتش نشست. مى‌روم به جايى كه ياران حسين براى شهادت از هم سبقت مى‌گيرند. من مى‌روم به دانشگاه امام حسين (ع)، به سرزمين كربلا و بالاخره مى‌روم به ديار شهيدان. مى‌روم تا با حسين (ع) و جدّ بزرگوارشان محمّدبن عبدالله و امام زمان (عج) ملاقات و ديدار كنم و با شهيدان باشم. شهيدانى كه چون بهشتى، رجايى، باهنر حسين‌بن على (ع)، امام سجاد (ع) و نايبانشان. دوستان! برادران! و ياران! از اينكه بدون خداحافظى به جبهه اعزام شدم و نتوانستم در لحظه‌هاى‌آخر صورت هاى نورانى شما را ببينم اميدوارم كه مرا ببخشيد و دعاگويم باشيد. از همه ی شما التماس دعا دارم و اين را بدانيد كه من هرگز شما را فراموش نخواهم كرد و در هر گوشه از خاك كربلا كه باشم شما را دعا مى‌كنم و طلب عفو همه‌ی شما را از خداوند مى‌خواهم. در ضمن از شما مى‌خواهم كه امام عزيز اين ابرمرد تاريخ را فراموش نكنيد و هميشه بعد از نمازهايتان ايشان را دعا كنيد كه ما مسلمانان جهان هر چه داريم از امام عزيز داريم و تا آنجايی كه امكان دارد نماز شب را فراموش نكنيد. در دعاهاى توسّل و كميل و ديگر دعاها شركت كنيد و به امام زمان (عج) توسّل پيدا كنيد و پيروزى اسلام و رزمندگان را طلب كنيد.

بارالها! من در تمام زندگی ام هيچ چيز با ارزش ندارم كه در راهت ايثار كنم بجز جان ناقابلم كه دوست دارم ايثارگرانه و مخلصانه تسليم راهت كنم و دوست دارم درس اسلام و شهادت را در كلاس كربلا از حسين (ع) بياموزم و شربت شيرين و گواراى شهادت را از دست عبّاس (ع) بنوشم و چون موجى خشمگين بر درياى كفر يورش برم و انتقام خون برادرانم را بگيرم.

اين حقير از تمامى برادران عزيز و خواهران محترم حزب‌اللّهى مى‌خواهم كه پيرو ولايت فقيه باشند و امام عزيز را تنها نگذاريد و منافقين را سركوب و سرجايشان بنشانند. از پدر و مادر و دوستان و فاميل التماس دعا دارم و از اينكه بى‌خبر اين راه را طى كردم مرا ببخشيد. ولى از خداوند بزرگ راضى و خوشحالم كه آگاهانه و با ميل خود اين راه را آمدم و شايد مصلحتى در اين راه باشد و شايد در اين راه به آرزوى ديرينه‌ام برسم و بتوانم حسين‌ بن على (ع) را ملاقات كنم. از شما مى‌خواهم اگر من شهيد شدم برايم گريه نكنيد چون من طبق وعده‌اى كه خدا داده با او هستم و اين را بدانيد كه عاشق به معشوقش رسيده است.  اگر موقعى دلتان شكست رزمندگان اسلام، معلولين و مجروحين را دعا كنيد و من هم همه ی شما را شفيع مى‌شوم.

در آخر تمام دوستان را به خداى بزرگ مى‌سپارم. خدايا! شهادت را نصيب من كن چون مشتاق ديدار حسينم. خدايا! با شهادت كام من را شیرین کن و شهادت را نصيب جان من قرار بده. ضمنا نصف دارايى من هر چه هست را به فقرا بدهيد و دعا براى امام يادتان نرود. متشكرم. سعيد صادقى

درراه دوست كشته شدن افتخارماست     /  دشمن اگرچه تشنه به خون گلوى ماست

ما عاشقيم و كشته شدن افتخار ماست     /   شمشير  عشق   بر  سر   لوح   مزار  ماست

پيام شاخص شهيد بزرگوار بر اساس متن وصيّت نامه و مطابقت  با آيات و روايات

پيام شهيد : نماز شب را فراموش نكنيد.

شاهد حديثی : قال رسول الله (ص) : رَکْعَتانِ فِي جَوْفِ اللَّیْلِ أحَبُّ إلَيَّ مِنَ الدُّنْیا وَما فِیهَا.( علل الشرائع، ص138)

پیامبر اکرم (ص) فرمودند : دو رکعت نماز در دل شب نزد من محبوب‌تر است از دنیا و آنچه در آن است.

انتهای پیام/