وصیت نامه و دست نوشته شهید «پرویز اسدی»

مانع رفتن جوانان به جبهه نشوید

در این وصیت نامه می‌خوانیم: مبادا از رفتن فرزندانتان به جبهه جلوگیری کنید که فردا در محضر خدا نمی‌توانید جواب حضرت زینب (س) را بدهید که تحمل ۷۲ شهید را نمود.

کد خبر: ۵۴۲۱۶۰

شنبه - ۳۰ مهر ۱۴۰۱ / 1401 30 July

به گزارش نوید شاهد همدان، شهید پرویز اسدی در اول مهرماه ۱۳۴۶ در روستای یلفان از توابع شهرستان همدان متولد شد. پدرش علی و مادرش قمرتاج نام داشت. در حد خواندن و نوشتن سواد آموخت. کشاورز بود که از سوی بسیج در جبهه حضور یافت. بیست و هشتم بهمن ماه ۱۳۶۴ در بمباران خوایی فاو عراق بر اثر اصابت ترکش به سر شهید شد. پیکرش در گلزار شهدای زادگاهش به خاک سپرده شده است.
در این وصیت نامه آمده است:
بسمه تعالی
الوصیته للوالدین و الاقربین
بنام خداوند بخشنده مهربان
این وصیت نامه از طرف اینجانب پرویز اسدی فرزند علی آقا اسدی ساکن روستای یلفان.
گواهی و شهادت می‌دهم بر اینکه نیست خدائی غیر از خدای یگانه که شریک و نظیری ندارد و شهادت می‌دهم به اینکه حضرت محمد (ص) بنده و فرستاده خداوند است که از طرف خدا بر پیغمبری از برای رهنمائی بندگانش فرستاده شده و همچنین شهادت می‌دهم براینکه حضرت علی (ع) با یازده فرزندانش وصی و جانشین حضرت محمد (ص) می‌باشد و پس از اقرار به شهادتین چند پیامی دارم به جوانان همسال هایم.
آنقدر به جبهه می‌روم و می‌جنگم تا شهید شوم،‌ای جوانان نکند در رختخواب ذلت بمیرید که حسین علیه السلام در میدان نبرد شهید شد،‌ای جوانان مبادا در غفلت بمیرید که علی علیه السلام در محراب عبادت شهید شد و مبادا در حال بی تفاوتی بمیرید که علی اکبر حسین (ع) در راه حسین (ع) و با هدف شهید شد.‌ای مادران مبادا از رفتن فرزندانتان به جبهه جلوگیری کنید که فردا در محضر خدا نمی‌توانید جواب حضرت زینب را بدهید که تحمل ۷۲ هفتاد و دو شهید را نمود؛ و‌ای پدر و مادر مهربانم مبادا به واسطه شهادت من ناراحت باشید و توقع من از پدر و مادرم بعد از شهادت اینست که ایشان از دولت جز اجرای قوانین اسلام و چیزهائی ادعا نکند که من بواسطه آن اهدافی که داشتم که شهادت باشد نائل گشتم.
اما بعد بدهکاری اینجانب به موسی مرادی ساکن روستای عبدالرحیم دویست وبیست تومان و به یوسف ملامیرزائی ساکن روستای عبدالرحیم یکصدو پنجاه تومان می‌باشد پرداخت نمائید.
(إِن تَنصُرُوا اللَّهَ یَنصُرکُم وَیُثَبِّت أَقدامَکُم)
این وصیت را در سر قبر من بنگرید و بنویسید:
به فرمان خدا به عشق حسین رفتم تا به آرزوی خود رسیدم، مبادا مادرم در مرگم گریه کنی، چون همسفر با حسینم.