وصیت شهيد «حبيب‌اله رستمی»

معيار و ارزش هرکس به ميزان تقوای اوست

شهيد «حبيب‌اله رستمی» در وصیت خود می‌نویسد: «دنيا بدون هدف خلق نگرديده است و معيار و ارزش هر کس به ميزان خلوص نيت و تقوايی که در دنيا انجام داده است تعيين می‌گردد و...» متن کامل وصیت این شهید بزرگوار را در نوید شاهد بخوانید.

کد خبر: ۵۴۲۰۸۱

شنبه - ۳۰ مهر ۱۴۰۱ / 1401 30 July

به گزارش نوید شاهد فارس، شهيد «حبيب‌اله رستمی» یکم فروردين سال 1338 در روستای عبداللهی عليا شهرستان نورآباد ممسنی دیده به جهان گشود. 7 ساله بود که راهی مدرسه شد. دوران ابتدایی را در دبستان مهر کارخانه قند گذراند. سه ساله راهنمايی را در مدرسه وکيل فهليان گذراند و سال اول دبيرستان را در مدرسه وکيل پشت سر گذاشت. پس از آن به علت علاقه وافر به ارتش به تيپ 55 هوابرد شيراز پيوست.

با آغاز جنگ تحمیلی بی وقفه برای دفاع از میهن اسلامی عازم جبهه نبرد شد. وی سرانجام 27 مهر ماه 1362 در حمله سومار به درجه رفيع شهادت نائل آمد.

متن وصیت:

به نام خداوندی که ما را خلق کرد و هرچه هست همه از اوست و تمام نظام هستی را از روی حکمت آفريد و خودش را توسط پيامبران به بندگانش معرفی کرد که من معبود يکتا و خالق تمام نظام هستی می‌باشم و تنها مرا عبادت کنيد و در پيشگاه من سر تعظيم فرود آوريد که به هرحال تمام حرکات و سکنات بندگان و خلايق روی زمين را می‌بينم و از رگ گردن شما به شما خلايق نزديکترم و اعمال و کردار شما توسط مامورانم ثبت و ضبط می‌شود و در روز رستاخيز محاسبه می‌گردد و کارنامه هرکس طوقی است بر گردن او که نشان دهنده خوب يا بد بودن او می باشد.

معيار و ارزش هر کس به ميزان تقوای اوست

دنيا بدون هدف خلق نگرديده است و معيار و ارزش هرکس به ميزان خلوص نيت و تقوايی که در دنيا انجام داده است تعيين می‌گردد. من به عنوان يک بنده خاکی و حقير از خداوند متعال و منان خواستارم که به آبروی 14 معصوم که يک تار موی آن‌ها را به دنيا نمی‌دهم ما را آنی و کمتر از آنی حتی يک چشم بهم زدن به خودمان وانگذارد.

و در تمام لحظه‌های زندگی يار و ياور ما باشد و ما را به راه راست هدايت نمايد و توفيق درک مفاهيم قرآنی و عمل به دستوراتش و پيروی از اين 14 معصوم انجام واجبات و ترک محرمات و صبر در مصيبت‌ها و گرفتاری‌ها به ما عنايت فرمايد و ما را از مقربان درگاه خودش قرار دهد و آنچه را که رضايت و مصلحتش در آن است نصيب ما گرداند. نيستم نيست که هستی همه در نيست است، هيچم هيچ که در هيچ نظر فرمائی.

الهی همه شادی‌های ياد تو غرور است و همه غم‌ها با ياد تو سرود است. در خاتمه از همه سروران عزيزی که اين وصيت نامه را قرائت می‌نمايند خواهانم که در زندگی هدف داشته باشيد و منظور از هدف راه رسيدن به خداوند متعال باشد و جمله‌های قيد شده را سرلوحه زندگيمان قرار بدهيد تا سعادت دنيا و آخرت نصيب شما گردد. والسلام عليکم. مورخه 21 خرداد ماه 1360

انتهای متن/