مسلمان عملاً باید ثابت کند که بنده خداست

شهید «سید اصغر حسینی گاریزی» یکم اردیبهشت ماه 1345 در روستای حسین آباد از توابع شهرستان تفت به دنیا آمد. سرانجام 20 مهرماه 1364 در شلمچه بر اثر اصابت ترکش به سر به شهادت رسید. نوید شاهد در ادامه زندگی نامه این شهید والامقام را برای علاقمندان منتشر می کند.

کد خبر: ۵۴۱۶۹۶

سه‌شنبه - ۱۹ مهر ۱۴۰۱ / 1401 19 July

به گزارش نوید شاهد یزد ؛ شهید سید اصغر حسینی گاریزی یکم اردیبهشت ماه 1345 در روستای حسین آباد شفیع پور از توابع پشتکوه شهرستان تفت دیده به دنیا گشود. پدرش سیدعباس کارگر بود و مادرش ام‌البنین نام داشت. وی در خانواده‌ای کشاورز و مستضعف کودکی را پشت سر نهاد و دوره اول تا چهارم ابتدایی را در مدرسه روستا محل تولد «حسین آباد» تحصیل کرد و خواندن و نوشتن را فرا گرفت.

سپس جهت ادامه تحصیل به روستای مجاور «رشکوئیه» واقع در 3 کیلومتری روستای خود رفت که هر روز این مسافت را با پای پیاده طی می کرد. با تمام سختی‌ها دوره ابتدایی را به پایان رساند و سال بعد در مدرسه راهنمایی همان روستا «رشکوئیه» ثبت نام کرد. وی که از وضعیت مالی خانواده باخبر بود. سیداصغر از کودکی در کنار تحصیل به پدر و مادر در کشاورزی و کارهای دیگر کمک می کرد. او علیرغم اصرار خانواده جهت ادامه تحصیل، تحصیل را رها کرد تا شاید بتواند گوشه ای از بار سنگین خانواده را بدوش بکشد. وی لحظه ای از وظایف دینی خود غافل نمی ماند و همیشه نمازش را اول وقت می خواند و برای شرکت در مجالس عزاداری اباعبدالله الحسین(ع) سر از پا نمی شناخت.

در مراسمات دینی حضوری فعال داشت و می گفت؛ مسلمان عملاً باید ثابت کند که بنده خداست خصوصاً ما شیعیان. سیداصغر بسیار دلرحم بود بطوری که اگر کسی از او درخواستی داشت در حد امکان درخواست طرف را رد نمی کرد مخصوصا اگر گره‌ای از دست او باز می شد. پرخاش کردن را دوست نداشت سعی می کرد عصبانیت خود را با صحبت و حرفهای حساب شده به طرف نشان دهد.

در سال 1362 با دختری از خانواده محترم و مذهبی و کشاورز از روستای کهدوئیه ازدواج نمود که حاصل این ازدواج دو پسر زیبا بود که پیش از رفتن به خدمت سربازی فرزند اولش سید محمد در 14 دی 1363 چشم به جهان گشود. حتی تولد فرزند نتوانست عزم راسخ پدر را جهت دفاع از میهمن باز دارد و در اوایل سال 1364 به عنوان پاسدار با سمت تیربارچی راهی جبهه های حق علیه باطل شد. سرانجام 20 مهر ماه 1364 در شلمچه بر اثر اصابت ترکش به سر به شهادت رسید و فرصت دیدن فرزند دوم خود را نیافت. پیکرش در گلزار شهدای روستای زادگاهش حسین آباد به خاک سپرده شد. فرزند دوم وی در 29 بهمن 1364 پس از شهادت پدر به دنیا آمد و هادی نامگذاری شد.