شهیدی که بیمار لاعلاجی را شفا داد!

«یک روز بر سر مزار ابوالفضل بودم خانمی پرسید شما با این شهید نسبت دارید. گفتم برادرم هست. گفت خواهرم بیماری لاعلاجی داشت. ناخودآگاه به مزار شهدا آمدم چشمم به شهید شما افتاد. دیدم هم نوجوان است هم نامش ابوالفضل است ...» ادامه این خاطره را از زبان خواهر شهیدان «محمد و ابوالفضل عباسیان‌پور» در پایگاه اطلاع‌رسانی نوید شاهد استان قزوین بخوانید.

کد خبر: ۵۴۱۵۵۵

يکشنبه - ۱۷ مهر ۱۴۰۱ / 1401 17 July

به گزارش نوید شاهد استان قزوین، شهید ابوالفضل عباسیان‌پور، سی‌ام فروردین ماه سال ۱۳۴۸، در شهر قزوین به دنیا آمد، پدرش رضا، مدیر دفترقضایی بود و مادرش خدیجه نام داشت و تا پایان دوره ابتدایی درس خواند. این شهید بزرگوار از سوی بسیج در جبهه حضور یافت، هفتم اسفند ماه سال ۱۳۶۲، در جزیره مجنون عراق به شهادت رسید، پیکرش مدت‌ها در منطقه برجا ماند و سال ۱۳۷۵ پس از تفحص در گلزار شهدای زادگاهش به خاک سپرده شد و برادرش محمد نیز به شهادت رسیده است.

شهیدی که بیمار لاعلاجی را شفا داد!

رقیه عباسیان‌پور خواهر شهیدان محمد و ابوالفضل عباسیان‌پور روایت می‌کند: یک روز بر سر مزار ابوالفضل بودم خانمی پرسید شما با این شهید نسبت دارید گفتم برادرم هست گفت خواهرم بیماری لاعلاجی داشت ناخودآگاه به مزار شهدا آمدم چشمم به شهید شما افتاد دیدم هم نوجوان است هم نامش ابوالفضل است از او کمک خواستم خواهرم شفا گرفت و از آن به بعد هر هفته سر مزار شهید می‌آیم.

شهدا حرف و عملشان یکسان بود در حال حاضر هم باید چنین باشد مشکلات در جامعه‌مان همواره وجود داشته، اما راه بیرون رفت از مشکلات فعلی این است که مسئولان با اعمال و رفتار خود تاثیرگذار باشند نه این‌که خوب حرف بزنند، ولی طوری دیگری عمل کنند. اگر فردی از یک قشر خاص در جامعه اشتباهی بکنند مردم به آن قشر از جامعه ظن و گمان بد پیدا می‌کنند و اعتماد مردم خدشه‌دار می‌شود بنابراین در هر جایگاهی که هستیم باید مواظب اعمال خود باشیم.

منبع: کتاب گهواره‌های نیلوفری