آخرین خواسته شهید «سیدرضا نبوى‌رضوى» از مادرش؛

مادرم از قربانی کردن فرزندت در راه خدا خوشحال باش!

شهید «سیدرضا نبوى‌رضوى» در وصیت‌نامه‌اش می‌نویسد‌: «مادر جان! از اینکه فرزندت را در راه خدا قربانى کردى، افتخار کن و بر خود بِبال و خوشحال باش و بگو: خدایا! این قربانى را از من قبول کن ...»

کد خبر: ۵۴۱۱۷۵

شنبه - ۰۹ مهر ۱۴۰۱ / 1401 09 July

به گزارش نوید شاهد استان قزوین، شهید سیدرضا نبوی‌رضوی، نهم مرداد ماه سال ۱۳۴۱، در شهر قزوین به دنیا آمد، پدرش سیدمهدی، کارگر کارخانه بود و مادرش فخری نام داشت، تا پایان دوره متوسطه در رشته تجربی درس خواند و دیپلم گرفت. این شهید بزرگوار کارگر کارخانه دوچرخه‌سازی بود، از سوی بسیج در جبهه حضور یافت، نهم اردیبهشت ماه سال ۱۳۶۵، در فاو عراق بر اثر اصابت ترکش به سر شهید شد و مزار مطهرش در گلزار شهدای زادگاهش واقع است.

متن وصیت‌نامه شهید سیدرضا نبوى‌رضوى:

خدایا! تو مى‌دانى فقط به خاطر رضاى تو و اسلامت، به نداى امام امت لبیک گفتم و به جبهه آمدم و از طرفى هر موقع شهیدى را مى‌‏آورند، بنده به نوبه خود احساس مسئولیت می‌کنم. خدایا! این بنده پُر از گناه و معصیت را ببخش. پروردگارا! آیا لیاقت کُشته شدن در راه تو و دین مقدس پیامبر اسلام را دارم؟

مادر جان! به مادران شهداى صدر اسلام تا به حال، بنگر و ببین از آن زمانى که اسلام ظهور کرده است، چه خون‌هایى براى آبیارى درخت تنومند اسلام ریخته شده است و براى زنده نگه داشتن دین مقدس حضرت محمد (ص) باز هم این درخت نیاز به آبیارى دارد؛ لذا از اینکه فرزندت را در راه خدا قربانى کردى، افتخار کن و بر خود بِبال و خوشحال باش و بگو: خدایا! این قربانى را از من قبول کن.

البته من امانتی پیش شما بودم و باید مى‌رفتم! بعد از شهادتم گریه نکن و براى حسین بن‌على (ع) که تنها و مظلومانه در صحراى سوزان کربلا به شهادت رسید و به خاطر شهیدى که مادر ندارد، گریه کن.

شما اى پدر! مى‌‏دانم چه زحماتى برایم کشیدى؛ هیچ وقت زحمات شما را فراموش نمى‏‌کنم و از اینکه نتوانستم وظایفم را به خوبی انجام دهم و حق شما را ادا کنم، امیدوارم مرا عفو کنى. پدر جان! این انقلاب و جنگ، نعمتى است که خداوند به ما عطا کرده است و باید قدرش را بدانیم. –انشاءالله. در این امتحانِ خداى تبارک و تعالى، سربلند و از بندگان شایسته خداوند باشیم.