برگی از خاطرات؛

گرمای شلمچه امان رزمندگان را بریده بود

«سال ۱۳۶۶ بود که در خط شلمچه پاسگاه زید بودم. تابستان گرم و طاقت‌فرسایی داشت. حدودا ۴۲ درجه بالای صفر بود که شدت گرما امان بچه‌ها را بریده بود. بنده هم به عنوان پزشکیار در بهداری بودم. تعداد مراجعان گرمازده زیاد بود ...» ادامه این خاطره را در پایگاه اطلاع‌رسانی نوید شاهد استان قزوین بخوانید.

کد خبر: ۵۴۰۸۸۶

پنجشنبه - ۳۱ شهريور ۱۴۰۱ / 1401 31 June

به گزارش نوید شاهد استان قزوین، حمیدرضا احمدی از خاطرات خود می‌گوید: سال ۱۳۶۶ بود که در خط شلمچه پاسگاه زید بودم. تابستان گرم و طاقت‌فرسایی داشت. حدودا ۴۲ درجه بالای صفر بود که شدت گرما امان بچه‌ها را بریده بود. بنده هم به عنوان پزشکیار در بهداری بودم. تعداد مراجعان گرمازده زیاد بود.

دکتر دستور داد بروید دو یا سه عدد وان بیاورید داخل آن یخ‌ها را خورد کنید و آب پر کنید ما هم همین کار را انجام دادیم و هر یک را داخل یک وان یخ به مدت نیم ساعت نگه می‌داشتیم تا اینکه درجه تب بچه‌ها به حداقل می‌رسید بعد هم یک عدد سرم می‌زدیم و مرخص می‌شدند. این یکی از بهترین یادداشت‌های آن وقت برای ما به حساب می‌آمد.

یکی از روز‌های تابستان بود که در خط مقدم با بچه‌های آبیک آشنا شدم شب‌ها می‌رفتیم بیرون از سنگر می‌خوابیدیم من به همراه یکی از دوستان به نام اسماعیل کرم‌لو بالای سنگر خوابیده بودیم که صدای سوت خمپاره آمد اسماعیل گفت که علی بالای سر ما است داخل سنگر برویم.

در همین حال خمپاره به زیر تانکر آب که دو متری ما بود خورد و تانکر آب به چند تیکه آهن پاره تبدیل شد و ما هم از ترسمان به داخل سنگر رفتیم و دیگر شب‌ها بیرون نمی‌آمدیم.

منبع: کتاب اول خاکریز (گزیده خاطرات دفاع مقدس استان قزوین)