فرازی از وصیت‌نامه شهید «مهدی محمدرضایی»؛

پرودگارم دعای «اهدنا الصراط المستقیم» مرا مستجاب کرد

همزمان با سالروز ولادت شهید «مهدی محمدرضایی» در وصیت‌نامه این شهید بزرگوار می‌خوانیم: «پروردگارم را صد بار ستایش می‌کنم که دعای «اهدنا الصراط المستقیم» مرا استجاب کرد و مرا به راهی که بهترین راه‌ها است، هدایت کرد ...»

کد خبر: ۵۴۰۸۳۵

چهارشنبه - ۳۰ شهريور ۱۴۰۱ / 1401 30 June

به گزارش نوید شاهد استان قزوین، شهید مهدی محمدرضایی، سی‌ام شهریور ماه سال ۱۳۴۸، در روستای شال از توابع شهر بوئین‌زهرا به دنیا آمد، پدرش غلام، کارگر بود و مادرش زیور نام داشت و دانش‌آموز دوم متوسطه بود. از سوی بسیج در جبهه حضور یافت. بیست و هشتم دی ۱۳۶۵، در شلمچه بر اثر اصابت ترکش به شهادت رسید. مزار او در گلزار شهدای زادگاهش واقع است.

متن وصیت‌نامه شهید مهدی محمدرضایی:

احساس می‌کنم خداوند می‌گوید: من در حالی که می‌دانستم با آمدن به جبهه کُشته خواهم شد، پا به این وادی نهادم و پروردگارم را صد بار ستایش می‌کنم که دعای «اهدنا الصراط المستقیم» مرا استجاب نمود و مرا به راهی که بهترین راه‌ها است، هدایت کرد.

و به امام نیز می‌گویم که اگر صد‌ها بار شهید شوم و دوباره زنده شوم، باز هم می‌گویم: «الله اکبر...» و به اسلام نیز می‌گویم که من زباناً و قلباً گفته‌ام و می‌خواهم کتباً هم بنویسم و امضا کنم که‌ای اسلام غریب و‌ای اسلام تنها! تا آخرین لحظه حیاتم یاریت خواهم کرد.

دوست دارم مثل علی‌اکبر حسین(ع) در صحرایی مانند صحرای کربلا، قطعه قطعه شوم تا اینکه بندگی خداوند را کنم. و، اما پدر و مادر عزیزم! جملاتی که برای شما می‌نویسم، شاید آخرین حرف‌هایم باشد که از سینه پُر دردم بیرون می‌آید؛ ولی به خدا قسم، هرگز فراموش‌تان نخواهم کرد و از اینکه مدت‌ها از عُمرم می‌گذرد و برای شما کاری نکرده‌ام، احساس ناراحتی می‌کنم و از شما می‌خواهم مرا حلال کنید.