سعادت ما در شهادت است

شهید"داریوش میردریکوند" درقسمتی از وصیت نامه خویش خطاب به خانواده اش می نویسد: « شما سعادت‌ مرا مي خواستيد پس‌ بدانيد كه‌ همانا سعادت‌ ما در اين‌ راه‌ كه‌ سرانجامش‌ شهادت‌ است‌ مي باشد، پس‌ شاد و مسرور باشيد و خوشحالي‌ كنيد كه‌ فرزندتان‌ به سعادت‌ رسيده‌ است...» ادامه وصیت نامه این شهید والامقام را در نوید شاهد بخوانید.

کد خبر: ۵۴۰۷۱۴

چهارشنبه - ۳۰ شهريور ۱۴۰۱ / 1401 30 June

به گزارش نوید شاهد خوزستان، شهید داريوش ميردريكوند در سي ام مرداد 1340، در شهرستان خرم آباد به دنيا آمد. پدرش شيرمحمد، فروشنده لباس بود و مادرش فاطمه نام داشت. تا پايان دوره متوسطه در رشته انساني درس خواند و ديپلم گرفت. به عنوان سرباز ارتش در جبهه حضور يافت. يازدهم شهريور 1360، در تپه هاي الله اكبر سوسنگرد بر اثر اصابت تركش گلوله توپ به شهادت رسيد. مزار او در بهشت زهرای شهرستان انديمشك واقع است.

متن وصيت‌ نامه‌ شهید داریوش میر دریکوند:

خدايا عمر امام‌ را بيشتر ط‌ولاني‌گردان‌ تا ما مسلمين‌ جهان‌ بتوانيم‌ با ياري‌ او اين‌ نهضت‌ را حفظ‌ كنيم.‌

با درود به‌ رهبر كبير انقلاب‌ امام‌ خميني‌ و شهيدان‌ گلگون‌ كفن‌ انقلاب‌ اسلامی كه‌ عاشقانه عزيزترين‌ و با ارزشترين‌ دارایی خود را بركف‌ اخلاص‌ گذارده و به‌ پيشگاه قادر منان خود عاشقانه‌ به‌ تجارتی زايد الوصف‌ دست ز‌دند.

شهادت سعادت عظیمی است

قبل‌ از نوشتن‌ اين‌ وصيت فكر كردم‌ چه بنويسم‌ از تقسيم مال‌ و ثروت‌ بگويم‌ كه‌ به لطف‌ خداونــد چيزي‌ نداشتم‌ كه‌ به آن فکر کنم از لحاظ‌ بدهكاری آن هم‌ بحمد الله‌ به كسی مديون‌ نيستم‌. از شما خانواده‌ عزيزم‌ مخصوصا والدين‌ عزيز و همچنين‌ عموي‌ بزرگوارم و خانواده‌ اش‌ كه‌ واقعا برای من پدری دلسوز و مهربان  بوده‌ مي خواهم‌ بعد از مرگ‌ من هيچ‌ گونه‌ ناراحتی نداشته‌ باشند. ما تا كنون‌ اين‌ همه‌ شهيد داده‌ ايم‌ بنده هم‌ جزء آنها البته‌ اگر اين‌ سعادت‌ عظمي‌ نصيبم‌ شود.

درشهادت سرخم بی تابی نکنید

و در آخر سخنی با پدر و مادرم‌ اين‌ ازجان‌ عزيزترانم‌ دارم‌: پدر جان‌ و مادر خوبم‌ بدانيد كه‌ من‌ قبل‌ از اينكه‌ اولاد شما باشم‌ امانت‌ الهی بوده‌ ام‌ در نزد شما. مي دانم‌ براي‌ بزرگ‌ كردن‌ من‌ زحمات زيادی كشيده‌ ايد تا توانستيد مرا به‌ اين‌ سن‌ وسال‌ برسانيد و حتی براي‌ سرپرستی خواهران‌ و برادرانم به‌ من‌ مي‌ نازيديد بهرحال‌ شما سعادت‌ مرا ميخواستيد پس‌ بدانيد كه‌ همانا سعادت‌ ما در اين‌ راه‌ كه‌ سرانجامش‌ شهادت‌ است‌ می باشد، پس‌ شاد و مسرور باشيد و خوشحالی كنيد كه‌ فرزندتان‌ به سعادت‌ رسيده‌، تقاضايم‌ اين‌ است‌ كه‌ در شهادت‌ سرخم‌ بی تابی نكنيد و به‌ همه‌ بگوئيد بشما تبريك‌ بگويند. اميدوارم‌ خداوند اجر عظيم‌ عطا كند، نسبت‌ به‌ تعليم‌ و تربيت‌ برادران‌ و خواهرانم غافل‌ نباشيد.

والسلام‌
داريوش‌ ميردريكوند
2/5/60