خاطره ای از شهید بهمن امیری«8»

ديوار کاه‌گلی روستا خاطراتی در خود نهفته دارد

شهيد «بهمن اميری» در دفتر خاطرات خود می نویسد: «ساعت 10 دو دقيقه کم می باشد و تمام روستا را سکوت فرا گرفته است. دوست دارم خاطره ای را روی کاغذ بياورم هر چند که ادبياتم قوی نيست و...» متن کامل خاطره خودنوشت این شهید گرانقدر را در نوید شاهد بخوانید.

کد خبر: ۵۴۰۱۶۸

دوشنبه - ۲۱ شهريور ۱۴۰۱ / 1401 21 June

به گزارش نوید شاهد فارس، شهيد «بهمن اميری» یکم فروردین سال 1345 در شهرستان ني ريز دیده به جهان گشود. 7 ساله بود که راهی مدرسه شد و تحصیلات ابتدایی را با موفقیت پشت سرگذاشت. دوران راهنمایی را در مدرسه فاطمی و دوره هنرستان را در مدرسه آب باریک شیراز گذراند. پس از آن به عضویت سپاه پاسداران در آمد و عازم جبهه نبرد شد. وی پس از سالها مجاهدت سرانجام 4 تیر ماه 1367 آسمانی شد.

بیشتر بخوانید: سکوتی عجیب مدرسه را فرا گرفته بود // قسمت 7

متن خاطره خودنوشت: ديوارهای کاه‌گلی روستا خاطراتی در خود نهفته دارند

خاطره‌ی يک شب در روستا. با اينکه ساعت 10 دو دقيقه کم می باشد و تمام روستا را سکوت فرا گرفته است. دوست دارم خاطره ای را روی کاغذ بياورم هر چند که ادبياتم قوی نيست و نمی‌توانم آنچه را که می‌خواهم با زبانی شيوا روی کاغذ بياورم ولی بد نيست چند کلامی سرپا شکسته بنويسم.

الآن در روستا سکوت همه جا را فرا گرفته و فقط صدای جيرجيرک‌ها از گوشه و کنار که بيداری خود را نويد می‌دهند صدای ديگری بگوش نمی‌رسد حتی روباه‌ها هم که تا چند لحظه پيش با صدای بلند خود سکوت روستا را شکسته بودند و با همديگر اتحاد خودشان را اعلام می‌نمودند از صدا افتاده اند و تنها تاريکی ظلمت بار است که روشنايی را بلعيده و بر نيمی از جهان حکم فرمانی می‌کند.

تمام منظره‌های زيبا و ديوارهای سنگی و گلی روستا را که هر کدام در خود خاطره‌ای را نهفته اند و از زندگی و از فقر و زحمتکشی روستائيان حکايت می‌کنند در تاريکی فرو رفته اند و تنها دربعضی از مکان‌ها پرتوی از نور فانوس سکوت شب را شکسته و با کمال شجاعت نور افشانی می‌کند و نويد می‌دهد که می‌تواند سرافراز در دل شب زندگی کند و از تاريکی هراسی ندارد و سعی می‌کند ظلمت را بزدايد و سراسر را نورافشانی کند ولی چه حيف که قدرت بيشتر از اين ندارد و در بعضی از جاها هم سعی می‌کند کمک بگيرد مثلاً تمام ظروف براقی که اطراف خود دارد با افشاندن نور خود در ظرف بر روشنی می‌افزايد و ولی همدمی که بتواند او را ياری کند و به او قوت ببخشد هنوز نجسته است.

الآن در اطراف فانوس کم نوری که من از آن استفاده می‌کنم پروانه می‌چرخد و از شدت شادی که دارند خسته هم نمی‌شوند و دوست ندارند چراغ را ترک گويند و استراحت کند.

انتهای متن/