خداحافظی با مادر

مادر شهید «جواد سلمانی» نقل می‌کند: «از او پرسیدم آخر چطور می‌شود؟ گفت: مادر نمی‌دانم خدا می‌داند. چیزی می‌خواهم به شما بگویم ناراحت نشوید، شاید شهید شوم و یا شاید زنده بمانم.»

کد خبر: ۵۴۰۱۵۵

دوشنبه - ۱۴ شهريور ۱۴۰۱ / 1401 14 June

به گزارش نوید شاهد شهرستان‌های استان تهران، شهید جواد سلمانی، یادگار «خدابخش» و «خاور» دوم تير ماه سال ۱۳۴۲ در روستای بيات از توابع شهرستان هشترود به دنيا آمد. او تا پايان دوره ابتدايی درس خواند. آهنگری و جوشكاری می‌كرد. به عنوان بسيجی در جبهه حضور يافت. این شهید گرانقدر بيست‌ و ششم آبان ماه سال ۱۳۵۹ در سوسنگرد بر اثر اصابت گلوله به شهادت رسيد. تاكنون اثری از پيكرش به دست نيامده است.

بیشتر بخوانید: عاشورای حسینی فرا رسیده است

روایتی خواندنی از مادر شهید «جواد سلمانی» را در ادامه مرور می‌کنیم:

اگر راضی باشی من هم در بسیج شرکت کنم تا به جبهه بروم. بعد من گریه‌ام گرفت، گفتم: پسرم تا حالا می‌دانی چطور تو را بزرگ کردم؟ گفت: بله مادر. این یک مسئله‌ای است که باید همه در آن شرکت کنیم.

مادر تو پدر را راضی کن تا من بتوانم جبهه بروم. خلاصه با هزار زبان صحبت کرد من را راضی کرد و من هم شب پدرش را راضی کردم. از او پرسیدم آخر چطور می‌شود؟ گفت: مادر نمی‌دانم خدا می‌داند. چیزی می‌خواهم به شما بگویم ناراحت نشوید، شاید شهید شوم و یا شاید زنده بمانم.

خلاصه جنگ است شاید هم... پرسیدم از او شاید چی؟! گفت: هیچی، هیچی معلوم نیست. امیدوارم با رفتن من شما هم صبر داشته باشید و از طرف من از فامیلها به خاطر اینکه زیاد به من احترام می‌کردند تشکر و قدردانی کنید.

انتهای پیام/