وصیت‌نامه شهید «حمید رضا معصومی»

باید از ایمان و جهاد به مرز شهادت برسیم

شهید معصومی در قسمتی از وصیت‌نامه خود نوشته است: «شهادت همچون ميوه‌ای است كه نمی‌توان آن را كامل از درخت چيد و شهيد آگاهی است كه برای وصول به اين آگاهی بايد سرمايه گذاری عظيمی بكند. بايد خدا و قرآن خويش را شناخته و با پوست و گوشت خود آن را لمس نمايد و يا به عبارت ديگر از مرحله ايمان و جهاد گذشته تا به مرز شهادت برسد.»

کد خبر: ۵۴۰۱۱۱

يکشنبه - ۱۳ شهريور ۱۴۰۱ / 1401 13 June

نوید شاهد: شهید «حمید رضا معصومی» فرزند «نصراله»، 10 شهریور 1341 در تهران دیده به جهان گشود. این شهید والامقام 13 شهریور 1360 به فیض شهادت نائل آمد. بخش‌هایی از وصیت‌نامه شهید را به بهانه سالگردش می‌خوانیم.

وَلاَ تَحْسَبَنَّ الَّذِینَ قُتِلُواْ فِی سَبِیلِ اللّهِ أَمْوَاتًا بَلْ أَحْیَاء

اكنون كه اين وصيت‌نامه را می‌نويسم به ياد می‌آورم صدای گلوله‌ها و توپ‌های لشكر كفر را كه بر سر برادرانم می‌بارد را به ياد می‌آورم كه تكبير گويان در زير انفجار توپ‌ها شهيد می‌شوند.

خداوندا! تو را به محمد(ص) و آلش قسم می‌دهم شهادت در راه اسلام را نصيبم كنی و مرا در صف شهدا قرار دهی.

ای عزيزان! شهادت همچون ميوه‌ای است كه نمی‌توان آن را كامل از درخت چيد و شهيد آگاهی است كه برای وصول به اين آگاهی بايد سرمايه گذاری عظيمی بكند. بايد خدا و قرآن خويش را شناخته و با پوست و گوشت خود آن را لمس نمايد و يا به عبارت ديگر از مرحله ايمان و جهاد گذشته تا به مرز شهادت برسد.

پدر و مادر عزیزم! برادرانم، دوستان عزيزم و ای تمام كسانی كه از طريق اسلام به من وابسته‌ايد! اگر توانستم خدای خود را ملاقات كنم و يا به عبارتی ديگر اگر به تنها راه سعادت، يعنی شهادت مفتخر شدم هر قطره اشک شما تاولی بر پيكرم و گناهی بر گناهانم می‌افزايد ولی هر تكبيری كه به جای اشك شما در آسمان طنين افكند، گناهی از گناهانم را به اذن و خواست پروردگار شايد خنثی سازد.

من برای مادر، پدر، برادرانم، دوستانم و همه پيامی دارم كه آن هم شناخت اسلام و قرآن می‌باشد چون جز الله و اسلام، تمامی راه‌ها انحرافی و ميوه‌ای جز پستی و ذلالت ندارد. به همه می‌گويم كه قدر امام خمينى را بدانيد و نگذاريد قلب او برنجد.

خداوند به تمام بندگانش صبر عطا كند و ما را از گناه به دور دارد.

1359/12/17