خاطره‌ای از شهید بهمن امیری«1»

فرزندان غیور سرزمینم در آغوش خاک موسيان

شهيد «بهمن اميری» در دفتر خاطرات خود می نویسد: «موسيانی که خون سرخ و گرم مبارزانی که از اسلام دفاع می‌کردند و فقط هدفشان نجات اسلام و آن مسلمين محروم و ستم کشيده و ديگر خلق‌های در بند استعمارگر و ظالمان است و تنها...» متن کامل خاطره خودنوشت این شهید گرانقدر را در نوید شاهد بخوانید.

کد خبر: ۵۴۰۰۷۷

يکشنبه - ۱۳ شهريور ۱۴۰۱ / 1401 13 June

به گزارش نوید شاهد فارس، شهيد «بهمن اميری» یکم فروردین سال 1345 در شهرستان ني ريز دیده به جهان گشود. 7 ساله بود که راهی مدرسه شد و تحصیلات ابتدایی را با موفقیت پشت سرگذاشت. دوران راهنمایی را در مدرسه فاطمی و دوره هنرستان را در مدرسه آب باریک شیراز گذراند. پس از آن به عضویت سپاه پاسداران در آمد و عازم جبهه نبرد شد. وی پس از سالها مجاهدت سرانجام 4 تیر ماه 1367 آسمانی شد.

متن خاطره خودنوشت: موسيان در چنگال دشمن بعثی

شهيد «بهمن اميری» در دفتر خاطرات خود می نویسد: خاطره‌ای از مسافرت به موسيان. به نام خداوند در هم کوبنده ظالمان و ستمگران و به نام خداوند نجات دهنده انسان‌ها محروم و ستم کشيده جامعه و به نام خداوند هستی بخشی که فطرت را آموخت.

ساعت 9 روز يکشنبه 8 اسفند ماه 1361 به موسيان رسيدم. موسيانی که مدت‌ها زير پای دژخيمان بعثی له شده بود. موسيانی که از خون انسان‌های آزاده که ايستادند و فداکاری کردند و تا آخرين نفس‌هايشان از ايثار و فداکاری دريغ نورزيدند رنگين شده است.

فرزندان غیور سرزمینم در آغوش خاک موسيان

موسيانی که خون سرخ و گرم مبارزانی که از اسلام دفاع می‌کردند و فقط هدفشان نجات اسلام و آن مسلمين محروم و ستم کشيده و ديگر خلق‌های در بند استعمارگر و ظالمان است و تنها برای عقيده‌شان می‌جنگيدند در خود جای داده است موسيانی که مانند آغوش گرم مادران فرزندان غيور اين سرزمين را در بغل گرفته و نوازش می‌کند. نمی‌دانم با چه زبانی بيان کنم. واقعاً قلم قاصر است و زبانم ناتوان است.

خلاصه بعد از اينکه يک کيلومتری از مقر تيپ فاطمه زهرا(س) با يک نفر از دوستان پياده‌روی کرديم به کنار شهر رسيديم و خرابی‌های شهر به چشم می‌خورد. خرابی چه خرابی...

انتهای متن/