در روز قیامت مادرم را شفاعت می‌کنم

«پسرم گفت مادر اگر شما اجازه ندهید من به جبهه نمی‌روم، ولی در روز قیامت جواب حضرت فاطمه زهرا(س) را نمی‌توانم بدهم، ولی اگر من رفتم و شهید شدم در روز قیامت از شما شفاعت می‌کنم ...» آنچه می‌خوانید بخشی از خاطرات شهید «علی جلیلوند شیرخانی‌تبار» است که تقدیم حضورتان می‌شود.

کد خبر: ۵۴۰۰۴۳

شنبه - ۱۲ شهريور ۱۴۰۱ / 1401 12 June

به گزارش نوید شاهد استان قزوین، شهید علی جلیلوند شیرخانی‌تبار، سیزدهم شهریور ماه سال ۱۳۴۷، در شهر قزوین به دنیا آمد، پدرش حجت‌الله، کارشناس بخش تعاونی بود و مادرش لعیا نام داشت و دانش‌آموز دوم راهنمایی بود. این شهید بزرگوار از سوی بسیج در جبهه حضور یافت، هشتم مرداد ماه سال ۱۳۶۲، در جفیر بر اثر اصابت ترکش به سر و پا، شهید شد و مزار مطهرش در گلزار شهدای زادگاهش واقع است.

در روز قیامت مادرم را شفاعت می‌کنم

لعیا کیال‌ها مادر شهید علی جلیلوند شیرخانی‌تبار روایت می‌کند: پسرم عاشق جبهه بود و برای نام‌نویسی جهت اعزام به جبهه به بسیج رفته بود، ولی مسئولان از سن کم ایشان ایراد گرفته بودند، لذا بعد از چند روز ناراحت بودن، به ناچار با شناسنامه پسر عمویش برای اعزام به جبهه ثبت‌نام کرد و برای آموزش رزمی به پادگان رفت و آموزش دید.

وی ۳ بار به جبهه اعزام شد اولین بار در جنوب جبهه عملیات رمضان بود که در این عملیات مجروح شد، ولی باز هم از رفتن به جبهه دست برنداشت و بار دوم به غرب کشور به مدت چهار ماه اعزام شد مجدد برای سومین بار به جبهه جنوب در منطقه جفیر رفت و هشتم مرداد ماه سال ۱۳۶۲، در پاتک دشمن بر اثر اصابت ترکش به سر و پا شهید شد و مزار مطهرش در گلزار شهدای زادگاهش واقع است.

فرزندم در عملیات رمضان از ناحیه پا مجروح شده بود، به همین دلیل از ایشان خواستم تا به جبهه نرود، ولی ایشان به من اصرار زیادی کرد که با همین وضعیت می‌تواند دوباره به جبهه برود و با شرایطی که دارد می‌تواند به هم‌سنگرانش در مبارزه با دشمنان بعثی روحیه دهد.

همچنین به من گفت مادر اگر شما اجازه ندهید من به جبهه نمی‌روم، ولی در روز قیامت جواب حضرت فاطمه زهرا (س) را نمی‌توانم بدهم، ولی اگر من رفتم و شهید شدم در روز قیامت از شما شفاعت می‌کنم.

وقتی هم خبر شهادت فرزندم را شنیدم من و پدرش به رضای پروردگار راضی بودیم که فرزندمان در راه اسلام و قرآن به شهادت رسیده است.

بعد گذشت دو سال از شهید شدن پسرم، خداوند به من پسر دیگر داد و اسمش را علی گذاشتم و آرزویم این بود که علی جای برادر شهیدش را بگیرد.